________________
દેવ વિમાને જુએ છે ચડી, નેમ નહિ પરણે જાશે આ ઘડી, એવામાં કીધે પશુએ પોકાર, સાંભળો અરજી નેમ દયાળ. ૬૨. તમે પરgશ ચતુર સુજાણ, પરભાતે જાશે પશુઓના પ્રાણ, માટે દયાળુ દયા મનમાં દાખે, આજ અમને જીવતાં રાખે. ૬૩. એ પશુઓને સુણી પિકાર, છોડાવ્યાં પશુઓ નેમ દયાળ; પાછા તે ફરીયા પરણ્યા જ નહીં, કુંવારી કન્યા રાજુલ રહી. ૬૪. રાજુલ કહે છે ન સિદ્ધાં કાજ, દુશ્મન થયાં છે પશુઓ આજ; સાંભળે સર્વે રાજુલ કહે છે, હરણીને તિહાં એલ દે છે. ૬૫. ચંદ્રમાને તે લંછન લગાડયું, સીતાનું તે તે હરણ કરાવ્યું; મહારી વેળા તે કયાંથી જાગી, નજર આગનથી જાને તું ભાગી. ૬૬. કરે વિલાપ
