________________
૧૩પ
નીને એક તાન; ઉઠીયા ગેયમ જાણીએ, તસ ચરીયે રે પિતાને જ્ઞાન કે. ગૌ૦ ૭૧
ઢાળ સાતમી
(રામ રામગિરિ ) ચોસઠ મણનાં તે મતી ઝગમગે રે, ગાજે ગુહિર ગંભીર શિરે રે; પુરાં તેત્રીસ સાગર પુરવે રે, નાદે લીલું લવસત્તમિયા સૂર રે, વીરજી વખાણે રે જગ જન મેહીયો રે. ૭૨. અમૃતથી અધીકી મીઠી વાણું રે, સુણતાં સુખડે જે મનડે સંપજે રે, તે લહેર્યો જે પહોંચયે નિર્વાણ રે. વ. ૭૩. વાણું પડશે સુર પડિબેહીયા રે, સુણતાં પામે સુખ સંપત્તિની કેડ રે; બીજા અડલ ઉલટથી ઘણરે, આવી બેઠા આગલ બે કર ડરેવી. ૭૪. સહમ ઈંદ શાસન મેહી રે, પૂછે પરમે
