________________
૧૩૦
નિરાસા રે. કહે૦ ૪૪. આખરે વરસે મુજ થકી રે, ગૌતમ તુજ નિરવાણુ, સેહમ વીશે પામશે રે, વસે અખય સુણુ ઠાણા રે કહે૦ ૪૫ ચઉસઠ વરસે મુજ થકી રે, જંબુને નિરવાણુ; આથમસે આદિત્ય થકી રે, અધીકુ` કેવલનાણે! રે. કહે॰ ૪૬. મનપજ્જવ પરમાધિ રે, ક્ષપ ઉપશમ મન આણુ; સંયમ ત્રિણ જિનકલ્પની રે, પુલાગાહારગહાણ રે. કહે૦ ૪૭. સિજ્જ‘ભવ અડાણવેરે, કરસ્યું દસ વૈલિય; ચઉદ પૂર્વિ ભદ્રબાહુથી રે, થાસ્યે સયલ વિલિએ ૨. કહે૦ ૪૮. દેય શત પન્નૂરે મુજ થકી રે, પ્રથમ સંઘયણુ સદા; પૂણું ઉગતે નિવ હૂંચે રે, મહાપ્રાણ નવિ આણા રે. કહે૦ ૪૯, ચઉ ત્રેપયને મુજ થકી રે, હાસ્યે કાલિકસૂર; કરસ્તે ચઉથી પર્યુષણે રે, વરગુણુ રયણને
