________________
શ્રી પ્રાચીન સ્તવનાદિ સંગ્રહ
'
॥ ૧ ॥ દુ:ખભંજન છે બિરૂદ તુમારુ, અમને આશ તુમારી; તુમે નિરાગી થઈને છૂટા, શી ગતિ હોશે અમારી ॥ મ્હારા॰ ॥ ૨ ॥ કહેશે લેાક ન તાથી કહેવું, એવડુ' સ્વામી આગે; પણ માલક જો ખાલી ન જાણે, તે કેમ વ્હાલેા લાગે ॥ મ્હારા॰ ॥ ૩॥ મ્હારે તેા તું સમરથ સાહિબ, તા કિમ ઓછુ માનુ'; ચિ'તામણી જેણે ગાંઠે બાંધ્યું, તેને કામ કિશ્યાનુ ॥ મ્હારા ॥ ૪ ॥ અધ્યાતમ રવિ ઉચ્ચા મુજ ઘટ, માહ તિમિર યુ જુગતે; વિમલવિજય વાચકના સેવક, રામ કહે શુભ ભગતે ! મ્હારા॰પ ॥
૨૨ શ્રી મલ્લીનાથ ભગવાનનું સ્તવન.
મન માહન જી મલ્લીનાથ, સુણેા મુજ વિનતિ; હું તેા ભુલ્યા ભવાદધિમાંહ્ય, પીડાયેા ક્રમે અતિ. જ્યાં જ્યાં અધમ કેરાં કામ, તેડમાં બહુ હરખીયેા; ધર્મી કાજમાં ન દીધું ધ્યાન, માર્ગ નવ પરખીયેા. દુર્ગુણું ભર્યાં હું ખાલ, સદ્ગુણુ ગણ નવી રમ્યા; માઢુ મચ્ચેા સદાકાળ, હરખના ક્રૂ પડયો. છલ કરીને ઘણું દગામાજી, દ્રવ્યને મેં સાંચીયા; જુહુ ખાલી મન વાત લેાકેાનાં મન હર્યાં. પતિત પાવન રક જે, જીવ તેને છેતર્યાં મહુ, પાપે કરીને પીડે ભરાય, કથા કેટલી કહું.
F
