________________
ફૂલડાં કેરા બાગમાં, બેઠા શ્રી જિનરાજ,
તારામાં જેમ ચંદ્રમા, તેમ શોભે મહારાજ. જેમ અનેક ટમટમતા તારલાઓની વચ્ચે ચંદ્રની શોભા નિહાળવા યોગ્ય બને છે, તેમજ મઘમઘતા-રંગબેરંગી પુષ્પો વચ્ચે બિરાજમાન અરિહંત પરમાત્માની શોભા અનેરી અવર્ણનીય બને છે.
અરિહંત પરમાત્માની દેશનાભૂમિ રૂપ સમવસરણની જ્યાં રચના થાય છે ત્યાં એક યોજનના માંડલે દેવતાઓ પુષ્પવૃષ્ટિ કરે છે. આ પુષ્પવૃષ્ટિ જાનુ પ્રમાણ અર્થાત ગોઠણ સુધી ઊંચી હોય છે. આટલા અઢળક વિશાળ પુષ્પસમૂહની વચ્ચે બિરાજમાન પ્રભુનાં દર્શન કરતાં – ધ્યાન કરતાં આંખો પવિત્ર બને છે અને અનાદિકાળથી વળગેલા દર્શનાવરણીય કર્મનો ક્ષય પણ થાય છે.
દિવ્ય ધ્વનિના ધ્યાને વેદનીય કર્મનો ક્ષય :
સ્થાને ગભીર-હૃદયોદધિ-સમ્ભવાયા, પીયૂષતાં તવ ગિરઃ સમુદીરયન્તિ. પીવા યતઃ પરમ-સંમદ-સંગ-ભાજો,
ભવ્યા વ્રજત્તિ તરસાડÀજરામરત્વ. સમુદ્રમંથનને અંતે સમુદ્રમાંથી કેવી રીતે અમૃત બહાર આવ્યું હતું અને તેના પાનથી દેવતાઓ અમર બન્યા હતા તેવી રીતે, હે અરિહંત પરમાત્મા! આપની વાણી ગંભીર હૃદયરૂપી સમુદ્રમાંથી ઉત્પન્ન થયેલ અમૃતને જ બહાર કાઢે છે તે સ્વાભાવિક છે. કારણ કે તેના પાનથી અત્યંત હર્ષવાળા ભવ્યાત્માઓ જલ્દીથી અજર-અમર પદને પામી જાય છે, અર્થાત્ આપનો દિવ્યધ્વનિ અને અમૃત એક સરખા જ સુખકર તથા કલ્યાણકર છે.
મીઠી-મધુરી-આદરાર્થી સન્માનજનક ભાષા સાંભળનારના દિલને શાતા ઉપજાવે છે અને આનાથી ઊલટું કર્કશ-તિરસ્કારભરી ભાષા સાંભળનારના દિલને અશાતા-દુઃખ પહોંચાડે છે.
વૈદિક સિદ્ધાંતાનુસાર દેવો અને દાનવોએ મળીને કરેલા સમુદ્રમંથનમાંથી મળેલા અમૃતની મધુરતા-દિવ્યતા અને તેના પાન થકી પ્રાપ્ત થતી અમરતા
૩૫ : અંતિમ લક્ષ્ય કર્મક્ષય
