________________
१२५
छूटिये, भाखो भगवन तेम ॥१७॥ गुरु कहे दुर्गधमेटणो, परभव थाये सुख । रोहिणी व्रत कर भावधर, जिम जाए सहु दुःख ॥१८॥ दाखो पूज्य प्रसाद करी, रोहिणीवन जिम होय । आरतिभंजन मुखकरण, विधि करी साधु सोय ॥१९॥
( ढाल १६ मी-देशी हंसलानी. ) विधि सांभळ सुहगुरु कहे, सात वरष सातमासनारे । श्रीवासुपूज्य प्रजा की, मनमां धरीअ उल्हासनारे ॥२०॥ रोहिणी तप विधि सांभळो, त्टे करम असंखनारे। ध्यान भलो धरतां थकां, बीजी कोय न कंखनारे ॥रोहि० ॥ २१ । दिन शुद्ध रोहिणी जोइने, चोथ-भगत उपवासनारे । उविहार करतां थकां, इम सुख होवे आसनारे ॥रो० ॥ २२ ॥ इण तपथी तुजने सही, ए दुःख इण भव जायनारे । परभव मन गमता सदा, सघळा सुख भल थायनारे॥ रो० ॥२३॥ जनम आवते भरतमें, प्राणपीयारी नारनारे । अशोक नाम राजानने, थाइश रोहिणी नामनारे ॥ रो० ॥२४॥ सुख विलसी संसारना, वासपूज्य जिणग्रयनारे । सइ हथ चारित आदरी, तूं तिहांथी शिव, जायनारे ॥रो० ॥ २५॥ तप पूरे हूये सही, वासुपूज्यजिणराजनारे । बिंब भरावे रयणमें, रोहिणी. रिख दिन वाजनारे॥रो०॥ २६।। अशोक तले थापि करी, पहेरावी आभरणनारे। हार्टक रतन जडित भला, जेह अमोलक जाणनारे ॥रो० ॥२७॥ अंग विलेपन कीजिये, कुंकुम मृगमद मेलनारे । थवथूई जिन आगळ करे, सूधी भावे भावनारे रो०॥२८॥