________________
:: નમ્ર નિવેદન :: ઈ.સ. ૨૦૧૩ના મે (May) મહિનામાં ઈન્ડોલોજીમાં યોજાયેલી “ઉપમિતિ ભવપ્રપંચા કથા” ની શિબિર મેં ભરી હતી. શિબિર કે વ્યાખ્યાનોમાં હું ખાસ ગઈ નથી પરંતુ દરેક વિષયના સાહિત્ય વાંચનનો નાનપણથી શોખ એટલે વાંચન ખરું. નવું નવું જાણવું પણ ખૂબ ગમે એટલે જ્યારે મારા પરમ સ્નેહી નિરંજનાભાભીએ કહ્યું એટલે તરત મેં હા પાડી. ભાભી સાથે મેં પાલિતાણાની યાત્રાઓ, ચૈત્ય પરિપાટી, વ્યાખ્યાનોમાં જવાનો લાભ લીધો છે. એટલે મને થયું કે ચાલો કંઈક ભાથુ મળશે. તેમનું જીવન ઘણી તપસ્યાઓ, યાત્રાઓ, ચોમાસા અને નવ્વાણુ કરવામાં વ્યતિત થયું છે. પણ જેવી શિબિર શરૂ થઈ અને શિબિરનો દિવસ પતે એટલે ભાભી મને કહે કે મને અઘરું લાગે છે. ત્યારે મેં મનમાં નક્કી કર્યું હતું કે આનો ટૂંકસાર લખીશ એટલે તેમને સમજવામાં સરળતા રહે. .
મને અલ્પજ્ઞાન હોવા છતાં સમજણ પડવાનું મુખ્ય કારણ પંડિતવર્ય શ્રી જીતુભાઈની અત્યંત સરળ અને પ્રભાવી વાણીનો પ્રતાપ ગણી શકાય. પાંડિત્યથી ભરપૂર એવા તેમના અખ્ખલિત વહેતા વક્તવ્યનો પ્રભાવ મારા મન પર ઊંડો પડતો અને સમજાય તે લખી લેવાની પ્રેરણા આપતો તેથી શિબિર પતી એટલે મેં લખેલો સાર અને
ઉપમિતિ ભવપ્રપંચા કથા”ના શ્રી મોતીચંદ કાપડીયાએ કરેલા અનુવાદના ગ્રંથો ભાગઃ ૧,૨,૩ મેળવી ટૂંકસાર લખ્યો અને ટાઈપ કરાવ્યો. પછી તેની ઝેરોક્ષ કોપી કરાવી કુટુંબમાં વહેંચ્યો. એક કોપી પરમ આદરણીય શ્રી જીતુભાઈને પણ આપેલી તેની ફલશ્રુતિ રૂપે આ પુસ્તિકા પ્રગટ થઈ રહી છે. કંઈપણ ક્ષતિયુક્ત લખાયું હોય તો અંતઃ કરણપૂર્વક ક્ષમા માગું છું.
- મિતા પિનાકીન શાહ