________________
‘કૃપા કરી મુજ દેવ રે, ઈહાં લગી આણિયો,
નરક નિગોદાદિક થકી એ- ૩૧
આવ્યો હવે હજૂર રે, ઊભો થઈ રહ્યો,
સામું શ્યું જુઓ નહિ એ- ૩૨’
વીતરાગ સ્તોત્રમાં પણ કલિકાલસર્વજ્ઞ હેમચન્દ્રસૂરિ મહારાજે આ લય પકડ્યો છે. ઉ૫૨ની કડીઓ વીતરાગ સ્તોત્રના અનુવાદ રૂપ જ, તેથી લાગે.
પ્રભુ ! તારી કૃપાથી જ હું અહીં સુધી આવ્યો છું.' પણ અત્યારે સાધના- પથમાં જ્યારે ચાલી રહ્યો છું ત્યારે ક્યારેક એવું કેમ લાગે છે કે તારો એ કૃપાનો હાથ છૂટી ગયો છે !
શબ્દ-વાચનામાં ત્યાં ક્યાંય આનો જવાબ અપાયો નથી. પણ અશબ્દ- વાચનામાં પ્રત્યુત્તર અપાયો છે. ને પરમચેતના તરફથી મળતો પ્રતિસાદ તો મધુર જ રહેવાનો ને !
ત્યાં એવું કહેવાયું છે કે જ્યાં સુધી ભક્ત અસહાય હતો, ત્યાં સુધી પરમચેતનાનો સાથ રહ્યો. પણ સાધનાનું કર્તૃત્વ પોતાના હાથમાં સાધકે લીધું ત્યારે ૫૨મચેતનાનો સાથ છૂટ્યો હોય એવું અનુભવાયું.
છે :
સાધક, ભક્ત પોતાની આ નબળી કડીને લક્ષ્યમાં નથી લેતો. એ કહે
છુ. ભવત્પ્રસારેનૈવાદ-મિયતી પ્રાપિતો મુવમ્ ।
૨. રત્નત્રયં મે હ્રિયતે, હતાશો હા ! હતોઽસ્મ તત્ ॥
સમાધિ શતક
|
૩
