________________
તેઓ પહોંચ્યા જંગલમાં ગૌડપાદ ગુરુ પાસે. ગૌડપાદ ગુફામાં હતા. શંકર ગુફાના દ્વાર પાસે જઈ તેમને બોલાવે છે. ગૌડપાદ કહે : કોણ ? શંકર : હું શંકર. હું આપનું પ્રતિબિંબ છું. ‘કેમ આવ્યો છે ?' ‘બિમ્બને જોવા માટે.’ ગૌડપાદ ગુફામાંથી બહાર આવ્યા અને કહે છે ઃ ‘સરસ. જીવનમાં જે મેળવ્યું છે, તેને અભિવ્યક્ત કરવાનો અવસર આવ્યો છે.’
જન્માન્તરીય સંસ્કારોની પ્રબળ અનુભૂતિ પર વહેતી આ ઘટના છે. શંકર કહે છે મા-ને : મેં જીવનને જોયું છે. જરૂર, આ જન્મમાં નહિ, ગત જન્મોમાં.
પ્રશ્ન થાય કે જીવનને કઈ રીતે જાણવું ? કઈ રીતે જાણી શકાય ?
ઉત્તર પૂજ્યપાદ આનંદઘનજી મહારાજની એક હૃદયંગમ પંક્તિમાંથી મળે : નાસી જાસી, હમ થિરવાસી, ચોખે હૈ નીખરેંગે...’
જે નાશવંત છે, તે જશે... અમે સ્થિર રહીશું. શરીર આદિ છે નાશવંત, હું છું સ્થિર. નાશવંત છે તે તો નાશ પામશે જ. અને હું રહીશ સ્થિર... આ શાશ્વતીનો બોધ...
અષ્ટાવક્ર ગીતા યાદ આવે :
स्वमसङ्गमुदासीनं, परिज्ञाय नभो यथा ।
न श्लिष्यते यतः किंचित्, कदाचिद् भाविकर्मभिः ॥
કેવો છે આ આત્મા ? અસંગ, ઉદાસીન. આકાશ જેવો. આકાશમાં તમે ઘણાં બધાં દ્રવ્યો લાવીને મૂકો. આકાશ કોનાં સંગમાં ? કોઈનાંય નહિ.
સમાધિ શતક
|
૩૮
