________________
સાધનાની તીવ્રતા : સાધનામાં આવેલ વેગ. નાનકડું અનુષ્ઠાન પણ જ્યારે તીવ્ર અહોભાવની પૃષ્ઠભૂ પર થયેલું હોય ત્યારે તે વેગવાળું બને છે.
પૌષધમાં એક રૂમાલનું પ્રતિલેખન કરતો સાધક એ ક્રિયા કરતી વખતે પ્રભુના પ્રેમમાં ડૂબી જાય છે ત્યારે એનું એ નાનકડું અનુષ્ઠાન પ્રભુપ્રેમના રંગમાં રંગાયેલું બને છે. ‘મારા પ્રભુએ આ કહ્યું છે... અને એ હું કરું છું...’ આ વિચારધારા એના અનુષ્ઠાનને પ્રીતિ અનુષ્ઠાનમાં બદલે છે.
અને ત્યારે સાધકનું મન પ્રભુને કહેતું હોય છે કે પ્રભુ ! આ અનુષ્ઠાનમાં ઓતપ્રોત બનેલા મારા મનને એવું રંગી દો કે એના પર બીજો રંગ ક્યારેય ન ચડે.
આ પૃષ્ઠભૂ પર કડીને જોઈએ : ફિરે અબોધે કંઠગત, ચામીકરકે ન્યાય...’ ગળામાં સોનાનો હાર પહેરેલ હોય અને વિસ્મૃતિ થવાથી માણસ તેને તિજોરીમાં ફંફોસતો રહે તો શું મળે ? જે જ્યાં છે તે ત્યાં શોધાય તો જ મળે ને !
આનંદ ક્યાં છે ? તમારી ભીતર. તમે જ છો આનંદઘન. પદાર્થોમાં તમે એને શોધો તો એ ક્યાંથી મળે ? ઘટનાઓમાં તમે રતિ કે અતિ મેળવી શકો : આનંદ ક્યાંથી મળે ?
આનંદઘનજી મહારાજના જીવનની એક પ્રસિદ્ધ ઘટના : તેઓ બેઠા છે ઉપાશ્રયમાં. અને એક રાજરાણી ત્યાં આવે છે. વીનવે છે ઃ મારે પુત્ર જોઈએ. મને દીકરો આપો !
સમાધિ શતક
/*
