________________
૨૪૭ પણ ધ્યેય-લક્ષ્ય-હાઈ ને સમજી સઘળી શુભક્રિયાઓ અને આચરે પાછળ રહેલ આદર્શને આંબવા થતે પ્રય 7 અતિ જુજ પ્રમાણમાં છે એ હકીકત છે. તેમાં અજ્ઞાન અને વિકૃતજ્ઞાન જેમ મુખ્ય કારણ છે, તેમ બહુલતયા પૂજ્ય સ્થાનેથી રૂપે અને જેવા પરિબળથી સમગ્ર પ્રેરણા-જ્ઞાન અને શ્રધ્ધાના રૂપમાં શ્રી સંઘ અને સમાજને મળવી જોઈએ તેને પણ લગભગ અભાવ છે. પાપાનૂ દૂખમ એ સૂત્રે જ્યારથી આવતમાં અત પામ્યું ત્યારથી બધા ઉપદ્રો ઉભા થયા. સમાજ તદ્ન વિષમ પરિસ્થિતિમાં મૂકાઈ ગયે. ગરીબ ને શ્રીમંત પ્રત્યે દ્વેષ-ડેર અને ધિક્કારની લાગણી પેદા થઈ ગઈ. અને શ્રીમંતેમાંથી અમીદયા–દાન અને કેઈને પણ સહાયક થવાની સુંદર ભાવના લગભગ ખલાસ થઈ ગઈ હકકવાદના ભૂતે સમાજને સઘળા થરાને ભરખી ખાધો. ભાવિ ભયંકર ભલે દેખાય. પણ આ તે આર્યાવર્ત છે.
પરમાત્મમાર્ગને શુદ્ધ ઉપાસકે, તે ઉપાસકેના ઉપાસકે, ભલે જુજ સંખ્યામાં પણ હજુ જીવંત છે. શ્રી શ્રમણ પ્રધાન ચતુર્વિધ સંઘ વિશ્વમાં હયાત છે. પરમાત્મ વાણને ધધ નહી તે ઝરણું અખલિત હજુ વહેતાં છે. મુનિવર મહાત્માઓના તપ તેજ હજુ પ્રકાશ આપી રહ્યા છે, દાન-શીલ-તપ-સદ્ગૃહસ્થમાં અને સુશીલ સ્ત્રી વર્ગમાં ઠીક ઠીક દેખાય છે. માત્ર ભાવનાના ઉંડાણને સૌ પામવા મથે તે શ્રી સંઘ અને સમાજ સર્વ રીતે સમતુલાને વરે જ વરે.
શ્રી સંઘ અને સમાજ વચ્ચે પુલ ધર્મ છે, ધર્મના પાયામાં સરળતા–સત્ય અને પ્રમાણિકતા રહેલા
