________________
૨૪૨
સાથે સાથે ભક્તિયોગ પણ વેગ સાથે સુધારણા નથી માગતા ? અનેકવિધ પેસી ગયેલા દૂષણેાનુ પ્રમાન અને સુચારૂ આત્મ-આલ્હાદક સમ્યગ્ ગતિની જરૂર નથી શું ? લય-તાન અને ગુણ ભક્તિના ભાન વિનાનું ગાન, ગુલ્તાન કે મસ્તાન પરમાત્મામાં કયાંથી બનાવે ? ભકિત ખરેખર મુકિતની કૃતિ કયારે બને? આજ્ઞા હૈયામાં જામ થઇ હાય
ત્યારે જ ને?
બધા જ સાધુ બની જાય એ ત્રિકાળમાં શકય છે? ત્યારે હૈયામાં સાધુતાના નિ`ળ ભાવ સિવાય જૈન પણું જન્મી શકે ! અને જૈનત્ત્વની આછી છાયા વિના સજ્જનતા કે સગૃહસ્થાઈના ઉદ્દભવ શકય છે? અને તે માટે ઉદારતા ગુણુ અતિ આવશ્યક? તે સકળ વિશ્વની કલ્યાણ ભાવનાથી સભર શુધ્ધ સનાતન જૈનધર્મ –શાસનની રક્ષા માટે ઉદાર સદ્દગૃહસ્થાની કેટલી ઉચ્ચી કક્ષાએ જરૂરીઆત ? શ્રી શ્રમણ સંઘની રક્ષક–પ્ર‰ત્તિના સહાયક તે સુશ્રાવકે જ ને ? અને તે પણ પુણ્યપ્રકર્ષ ધનાઢ્ય અને સાચી ઉદારતાને વરેલા જ ને ? આથી વધારે વિવરણ આ વ્યવહારૂ વાતમાં જરૂરી ખરૂં ?
આ રીતે માર્ગસ્થ પૂ. શ્રમણ વર્ગ શ્રધ્ધાવાન ઉદાર ઉપાસકા—શાસ્ત્ર વફાદાર સાહિત્ય-નિમ ળ-ભકિત-એની પરસ્પરની સંકલના અતિ જરૂરી છે જ. સાથે જ સાત્વિક શ્રમણી વ અને સુશીલ શ્રાવિકગણ, વિશેષે કરીને રક્ષણ નીતિમાં સહાયક બને જ ને. એ પણ પાયાના સેન્ટર છે. શ્રી ચતુર્વિધ સંઘના એ અંગ છે. શાસન મહાલયના એ પાયા છે. સાધ્વીગણમાં સંયમની ફારમ-સ્વાધ્યાય-તપ-જપ ઉપાસના વિકસિત છે. મેટા ભાગમાં. જરૂર છે. સંઘના
