________________
૨૧૯ માનવી પર વિશ્વાસ નથી. મોટે ભાગે એક બીજાને ઠગવાલુંટવા અને સત્તાધીશ બની અહમને પિષવા મથી રહેલ છે.
આટલે સુધીના ભયંકર વાતાવરણની આછી અસર શ્રી સંઘમાં ગણાતી કેટલીક વ્યકિતઓને પણ સ્પશી જાય એમાં આશ્ચર્ય નહિ. તેમાં વળી પૂર્વ પુણ્યના ભેગે સમૃધ્ધ બનેલ તેમાંની વ્યકિતઓ અગ્રેસર પણ બની જાય. પાયાના સિધ્ધાંત અને સુગ્ય પ્રવૃત્તિના અજાણ આત્માઓ તેવાઓ પ્રત્યે આકર્ષાય અને તેમને જ સ સ માને ત્યારે સંઘર્ષ અને સમાજનું પતન પરિણમે છે. આગેવાનમાં સમૃદ્ધિ સાથે જ્યારે અહમ અને સ્થાનનું અભિમાન ભળે છે ત્યારે સત્યને સમજવા માટેની બુદ્ધિ બુઠ્ઠી બની જાય છે. “પૂ. સાધુ મહાત્માએ શું સમજે?” આ એકે મેનીયા તેમના મગજમાં રમત થઈ જાય છે. પણ ભીંત ભૂલે છે. સમાજ અને શ્રી સંઘના ઉત્કર્ષના સાચા પ્રણેતા અને પ્રચારક પૂ. સાધુ મહાત્મા જ છે. સ્ત્રની આચાર મર્યાદામાં રહી તેઓ જે ઉત્કર્ષ ખડો કરી શકે છે, તેવી તાકાત કદી ગૃહસ્થોમાં જન્મી નથી અને જન્મવાની નથી. અને ઉંધા માર્ગની દેરવણી ઉત્કર્ષને બદલે અપક–પતન અને અસહ્ય વેદના જન્માવે. જે એકલું અજ્ઞાન જ કામ કરતું હતું તે તે જદી ઉકેલ આવત. પણ તેમ નથી જ. ઉપરાંત ભગવંત વીરના ગણવેષને ધારણ કરનાર શાસ્ત્ર-સિદ્ધાંત અને સામાચારીને વફાદાર નહિ એવા આત્માઓને તેઓ ટેકે મેળવવામાં કુશળ રીતે યત્નશીલ રહે છે. અને તેમાં સફળ પણ બને છે.
બસ પછી તે પૂછવું જ શું ગતાનુગતિક વર્ગ તેમની પાછળ ખેંચાય જાય છે. અને ધીમે ધીમે શુદ્ધ તારકકલ્યાણકારક ઉત્કર્ષ સાધક માગને વીસરતા જાય છે. પરિ
