________________
૨૦૮ તે માટે તરફડતા ગૃહીધર્મને આરાધવા લાગ્યા. શાસ્ત્ર શ્રવણ ગુરૂમુખે, હેય ઉપાદેયને વિવેક, અને શુધ્ધ તારક ક્રિયાને શકય અમલ. આ ત્રણ ગુણને પ્રધાન બનાવ્યા, એટલે શ્રાવક શ્રાવિકા બન્યા.
આમ પરમાતમ શાસનના ચાર અંગને શ્રી સંઘ બને. તે જ શ્રમણ પ્રધાન શ્રી સંઘ. બાકી રહ્યા અને સત્ય અને નીતિના પંથને ધ્યેયમાં રાખે, શક્ય એટલે પૂરે અમલ કરવા લાગ્યા તે માનવ સમૂહ “સમાજ' તરીકે ઓળખાયે. આનાથી હેઠની કક્ષાના વ્યવહાર શુન્ય, ભેગેપગ પાછળ પાગલ અને માનપાનમાં અંધ, તેવાઓની સમાજમાં બીલકુલ કિંમત નહિ સમાજ સેવાઓથી ખૂબ જ સાવચેત રહે.
આ સર્વ સામાન્ય ધેરણ આંખ સામે રાખી આજના કેટલાક પ્રશ્નોને વિચાર વિનિમય કરવામાં આવે. માનસિક તુલા સાચવવામાં આવે. તે આજની “ટક પરિસ્થિતિને હૂબહુ ખ્યાલ આવ્યા વગર રહે નહિ. ક્યા કુતએ ક્યા સુતને કયાં, કેટલી અને કેવી રીતે ધક્કે ચડાવી દીધા છે, તે તુર્ત સમજાય. તે સમજાતાં પાપી પ્રત્યે તિરસ્કાર નહિ અને અજ્ઞ પ્રત્યે કરૂણું, એમ વિશદ મન પૂર્વક “સમાજના ઉત્કર્ષને સાચો રાહ મલે જ મલે. અન્યાય કેઈને નહિ અને ન્યાય સર્વ પ્રશંસે તે.
આજે શ્રી સંઘના અને સમાજના કાર્યોને “ભેળ” બનાવાય છે. તેમાંથી અનેક સંઘર્ષો જન્મે છે. કક્ષા–સ્ટેજ જુદા છે. એકના કાર્યમાં-એકની લીમીટમાં, જરાએ સમજ વિના બલ્ક સમજ વિનાના અજ્ઞાનને સારી જાણકારી માની લઈને બીજે ઘૂસવા જાય છે, એટલે અનેક દૂષણે જન્મ
