________________
૧૯૫ બાદશાહ પ્રતિબંધક મહાન સૂરિ સમ્રાટ શ્રીમદ્દ હીરવિજયસૂરીશ્વરજી મહારાજા પછીના ચાર વર્ષે એક અદ્ભુત સમુદાયના સર્જકનું પવિત્ર જીવન કવન હૈયું રમતું, કિતાબના પાને મૂકવાનું મન કેમ રોકી શકાય? શક્તિ નહિ પણ ભક્તિ તે સાચી.
ચારિત્રચૂડામણિના સુભગ પરિચયમાં મુખ્યતયા વડેદરા શહેરમાં પ્રાયઃ સં. ૧૯૮૮ માં દીક્ષા–વિરોધી તરીકે આવવાનું થયું. વિરોધ માત્ર અણસમજણભર્યો અને છાપાઓની રામાયણે. સાથે એક પૂર્ણ જમાનવાદી સાધુજીના વધુ પડતા પરિચયે.
તેઓ કૃપાળુશ્રીજીને વિશેષ પરિચય, કૃપાછાયા સં. ૧૯૯૮. ઉદારદિલ સુશ્રાવક માણેકલાલ ચુનીલાલના ઉપધાન પ્રસંગે આરાધના કરતા મળ્યા. શું જ્ઞાન સંવેદન ! પરેઢીએ ચાર વાગે, પાટ ઉપર નીચા નમી, બન્ને બાજુ બે વિદ્વાન શિષ્યની પીઠ પર હાથ ફેરવતા “કમ્મપયડીની સુવિશદ વાચના સ્વમુખે આપી રહ્યા હતા?
પ્રશ્ન થયે. કે આલ્હાદક! કે પ્રેરક! તારે આ બધો અભ્યાસ ક્યારે કર છે? તારે બધી અનુકુળતા છે. • બોલ છે કાંઈ ઉણપ? થઈ જા તૈયાર. વેધક વાણી સાચી પડી, ચોવીસ વર્ષ પછી. પણે ચારિત્ર રત્નનું બીજ અને ખી રીતે નાખી દીધું..ધન્ય કળા, ધન્ય શાસન
પાટ પર પિતે બિરાજમાન છે. મુંબઈ અધેરીના ઉપામયે દીક્ષા-સિદ્ધાંત રક્ષામાં ખૂબ જ અનુમોદનીય સ્વભેગ આપનાર જૈન આલમમાં જાણીતા સુશ્રાવક ચીમનલાલ કડીયા પૂ. શ્રીની પ્રતિકૃતિ લેવા કોશિષ કરે છે. “કડીયા એ નહિ બને મુખારવિંદ આડું કપડું ધરી દીધું. આચાર
