________________
૧૪૫
પણ ન્યાયની તુલાનું ધરણ સ્વીકારવું પડશે. પવિત્ર મહા
માઓને શાંત ચિત્તે સાંભળવા પડશે. ગુરૂસ્થાને રહેલા પૂને પંપાળવા પડશે. આળા થયેલ એ હૈયાને શાંત કરવા પડશે.
શરીર–સંઘયણ બળ નબળા બનતા જાય છે. દેશની કત્રિમ ભીંસ ભારે ભરડો જમાવી રહી છે. પ્રાયઃ કેઈ બચ્યું નથી. કેઈના તન-ધન તે કેઈને આત્મા. મન તે સર્વના માળવે શું પણ તાળવે જ ચૂંટી રહે છે. કયારે શું થશે તે કઈ કળી શકતું નથી. દવાઓ અને ટ્રીટમેન્ટ ગજબનાક ખર્ચાળ, નવ્ય રોગોને પેદા કરનારી. જલ્દીથી યમ ધામમાં પહોંચાડનારી.
આવા ભયંકર વાવંટોળમાં જન્મેલ-ઉછરેલ કંઈક સારા સંસ્કાર પામેલા પૂર્વના પ્રબળ પુષ્પગે, વીતરાગવાણીના પ્રતાપે એજ્યુકેશનની અંધકાર છાયામાંથી ઉઠી. સાધુ સંથામાં પ્રવેશે છે. આ વાત હરપળે આંખ સામે અને કઈ પણ આંટી ઘાટીના ઉકેલ સામે મનમાં રમતી રહેવી જોઇશે.
ભયંકર કેટિને વિકારી વિલાસ યુગ-આજના એજ્યુકેશનથી ઓતપ્રેત. ઘરના પવિત્ર વાતાવરણથી સંસ્કાર જાગૃત રહેલ-સુખી-સારા સુખી યુવાન-યુવતિઓ. આ પવિત્ર પંથે શ્રદ્ધા સંવેગથી ભર્યા ભર્યા હૈયે પગલા માંડે. તે મહાભાગ આત્માઓના શકય વિકાસ માટે આત્મોન્નતિના સોપાન પર ચડયે જ જાય. તે માટે કેટલે ભેગ આપ જોઈશે!
આ માટે શાસન-સમાજ અને ધર્મના ઉંડા અભ્યાસી આત્માઓની જરૂર ખરી કે નહિ? તે માટે ટામને અને લક્ષ્મીને પૂરેપૂરે ભોગ આપનાર લમીનંદનનું કયું જુથ
