________________
૧૪૨ અભિનંદનને પાત્ર છે જ. “પામરતાનું દુઃખ તે નિષ્કિયતાને છે. કેઈ વ્યક્તિગત આત્માને લાગી આવવાનું કારણ નથી. છતાં લાગી આવે તે અત્મકલ્યાણને માર્ગ મોકળો બને છે.
સૌ કઈ સમાજના અગાના હૈયા મોકળા બને. પામરતા બીચારી પામર બને. પવિત્રતા અંગેઅંગમાં પ્રગટે. શ્રી સંઘ તેજસ્વી બને. તે તેજના પુણ્ય પ્રતાપે વિશ્વમાં શાંતિ સુખ અને સમાધિ વ્યાપક બને એજ મહેચ્છા.
પૂ. શ્રમણ સંસ્થા અને વર્તમાન
વાઘ દેખાય રે બાપલીયા વાઘ દેખાય. નદીના બને કિનારે વાઘ ! આ બે ચાર વરૂ અને તે શહેરમાં ફરતા ! ખલાસ દુનિયા ખલાસ! બચવાને કેઈ આરે જ નહિ, બચાવો રે બચાવે ! મા બાપ કેઈપણ રીતે બચાવે !
બેએ બુમ મારી. પાંચે પોકાર કર્યો. પચીસે પડકારની વાત કરી. સો બસો એકઠા થયા. વાત કરી, વિનોદ કર્યો. ઠરાવ ઘડ્યા. પસાર કર્યા. જાણે દુનિયા સર કરી. સૌ સૌને ઘેર. કુદરત કરે મહેર, થાય લીલા લહેર.
વળી થેડી હલીચલી. મિટીગ ભરાઈને વિખરાઈ છે થઈ ત્રણ થઈ. ચૌથીએ ચોક પુરાણે નહિ. કરો વેરવિખેર.
