________________
૧૪૦
એલા સૌની ભાવના એક માર્ગ એક. વ્યવહાર એક, અમલ શકિત અનુસાર, | દર્શન –શાસ્ત્ર વિરૂદ્ધ વાચાને સ્વીકારે નહિ, ટેકે આપે નહિ. જ્ઞાન-રાગદ્વેષની વૃત્તિ વધારનાર અભ્યાસને વિદ્વત્તાને વખોડી કાઢે. ચારિત્ર-સદાચારથી દૂર લઈ જનાર હરકેઈ પ્રવૃત્તિને ઉખેડવા પ્રયાસ કરે.
બાપ દીકરા દીકરીને શાણપણથી સમજાવે. માર્ગ પર ચાલવા પ્રેરણા કરે, યોગ્ય સાધને જ આપે. ન માને આંખ લાલ કરે. કડકાઈ કરે છતાં ન જ માને–ઉધ્ધત બને. અન્યને ચેપ લગાડે તે? કુટુંબમાંથી અલગ કરે, છેવટે અને ન છૂટકે. પણ વિશ્વના ચોગાનમાં એનો ઢરે પહેલેથી જ ન પીટયા કરે.
દીકરો ભારે દેવું કરે તેમ છે. કુટુંબને આફતમાં મૂકી દે તેમ છે. છેલી કેટિના તે પ્રસંગે કાયદાની રૂએ યેગ્ય શબ્દમાં જાહેરાત પણ કરવી પડે ને? અને તે જાહેરાતને સમાજ આવકારે ને? અને પાછળ પણ ભાવ દયા જીવતી હોય ને ?
સંસાર પ્રસંગમાં “સાબ બનનાર આત્મા ધર્મ પ્રસંગમાં પામર કેમ? સમાજના ઉત્થાનમાં રંગીલે કેમ નહિ? મહા સમાજની પવિત્રતાના રક્ષણ માટે. ઉજમાળ કેમ નહિ? સ્પષ્ટ શબ્દોમાં કહેવું પડે કે આત્માને અને રંગ નહિ માટે. મહાશાસનની સનાતન સદા સુખકારી મહેપારિતા સમજાઈ નથી માટે.
ભાઈ, આપણે શું કરીએ? એ તે પૂના કામ પૂ કરે. એ તે પદસ્થાને માટે ભાર. પદ ફરમાવે અમારા વડીલ પૂ. આચાર્ય ભગવંત શીરતાજ છે. શીર
