________________
-
'*
૧૧૬ વિહારની મેજ માણી શકે. અરિહંતના હલકારા, હો અનુભવી શકે. પિતાના આત્માના તાર હલાવી શકે. પરની પામરતા ફટાવી શકે. કંકનું કલ્યાણ સાધી શકે. કીર્તિ તેની દાસી.
આવા એક મહામાનવને જન્મ-મરણ વસમા લાગ્યા. વસમું લાગે સંસાર કારાવાસ. સંસારની કામનાઓ એટલે ભયંકર ભૂતાવળ. આત્મા કંપી ઉઠયે પહોંચી ગયે પાલી તાણું. ચડી ગયે ગિરિરાજદાદાને દરબાર. મૂર્તિ દીઠી અને આત્મા દઢ બન્યા. શોધ્યા વિજયદાનસૂરીશ્વરજી ગુરૂમહારાજ લીધા સંયમના દાન. વિજ્ય કર્યો કષાય પર સંયમધના સમિતિ–ગુપ્તિ ભંડાર-સ્વાધ્યાયને પ્રકાશ તપ એ જ તેજ
જ્ઞાન દીપક પ્રકા. ગુરૂકૃપાનું તેલ ભરપૂર. વાટ બનાવી ઉદ્યમની. સંસ્કૃત-પ્રાકૃત, ન્યાયતર્ક અને વ્યાકરણ સાહિત્ય ને કાવ્ય. પ્રકરણ ને કર્મગ્રંથ. કમ્મપયડી ને ચૂર્ણિએ સાથે જ વિનય ને વૈયાવચ્ચ પુરા. મનના કેડ નહિં અધુરા.
આ મહામાનવ પ્રેમચંદજી સં. ૧૯૪૦માં જન્મ્યા. પ૭માં સાધુ બન્યા. તેમાં પન્યાસ અને “સિદ્ધાંત મહેદધિનું બિરૂદ પરમ ગુરૂદેવ તરફથી ૮૭માં ઉપાધ્યાયજી. ૯૧માં આચાર્ય પદવી. ગુરૂદેવની આજ્ઞા પાલન ખાતર એ પદને દીપાવ્યું અંત સુધી સેભાગી મહાત્માએ.
વચ્ચે ૬લ્માં વડોદરા-પ્રાચ્ય સંસ્કૃત ભંડાર નિહાળતાં કર્મ સાહિત્ય સર્જનની ઉર્મિ. તેનું મહાસર્જન-૮૫ વર્ષની પાકી વધે. યુવાનીભરી જહેમત વિ. વિ. હવે તે જગ
