________________
૧૦૮ નાશક પવનમાં ખેંચાવું છે અને ધર્મની પ્રગતિ સાધવાની સૂફીયાણી વાત કરવી છે. સફળતા કયાંથી મળે?
બીજી બાજુ બીજે વર્ગ ધર્મના સાધક સાધનેને પૂર્ણ વફાદારીથી વળગી તે રહ્યો પણ તેમને કેટલેક વર્ગ તેના હાર્દને તેના તારક ધ્યેયને ધીમે ધીમે વિસરે ગયે અને ટીકાખોરનો ભેગ બનતે ગયે. એમને જે ટીકાકાર મળ્યા હત, હૈયાના સમજણભર્યા નાદે અંગુલી નિર્દેશ કરનારા મળ્યા હતા તે પરિણામ રૂડું આવત. પણ આ તે ગજ શાહ ચાલે છે. જાણે પવિત્ર જૈન ધર્મના બે જુદા જ ફટા.
આમાં જે હૃદયની સચ્ચાઈ અને વિશાળતાનો મેળ જામ્યું હોત તે અનેરૂ અદ્દભૂત પરિણામ જોવા મળત. પિતાને પ્રગતિમાં માનનાર વર્ગ માગને મર્મને સમજવા તૈયાર હત અને સાધનને વફાદાર વર્ગ તેમને હૈયાસરસા લઈ સાધર્મિક ભાઈચારાથી સાંભળવા–સંભાળવા અને અપનાવવા તૈયાર હેત તે સ્વર્ગ સર્જાત.
કદાચ કોઈક પ્રયત્નો થયા પણ હશે, પણ તે હવામાં ઉડી ગયા હશે. કેઈન પણ વાંક કાઢો અત્યારે અસ્થાને છે. પણ હવે શું? એ જ એક વિચારણીય મુદ્દો છે.
દીગમ્બરભાઈઓને ભાઈ તરીકે અપનાવવા અનેક પ્રયત્ન ત્ન થયા. ઉદારતાથી કામ લેવાયું પણ પરિણામે? હાલાકી વધી કે ઘટી? ભાવીના ગર્ભમાં શું હશે ! આપણે તે લાંબી ફર્લાગો હવામાં ભરવી નથી, ચંદ્રલેકમાં જવું નથી, પણ સુધર્મની ધરતી પર ઉડ્યા રહી સાધના કરવી છે. સાધ્યને સદા આંખ સામે રાખવું છે, સાધનો
