________________
૪૯
ગરીબના બાળ નાચે કુર્દ આતા જિનેશ્વર દેવેાના માર્ગનુ ‘મહાપ’‘મહામંગલ', મેાક્ષદ્વારની ચાવી લાગી જેને હાથ તે ફાવ્યેા. સ ંસારમાં ફુલવુડ બંધ. દુઃખવિનાશ સર્વના શિવસુખ દન, પ્રવચન વ્યાખ્યાન વાણી ? એ તે ધમની રાણી. રાતડા આત્મા ત્યાં જ અને ધમ રગે રગાય. કઇક ઘર ભગાય. સાધુ અને સાધ્વી બને અને મહેલાત મેટી રચાય. સ્ફટિકમણિના નિકેતન નિવાસે સર્જાય. અંતે તે સઘળુ સ્ફટિકમણિની સિદ્ધશિલાથી ઉવ કાયમીવાસ માટે. તે ઓછા કાંઇ નવતત્વ'ના નિર્માળ જ્ઞાન વિના મળે ? સમ્યજ્ઞાન દર્શન ચારિત્રને ત્રિવેણી સંગમ તા જ સધાય. તે સધાય તે જ મુકિત પમાય. સાધવા માટે સાધુપણુ પંચમહાવ્રત ધરવાપણું, આગમના અભ્યાસ અને સ્વાધ્યાયનુ શરણુ, તપ તેનું રક્ષણ કવચ, સાધુના સ્વાંગમાં અને ધ ધ્વજ બગલમાં, ચાલમાં, બેલમાં સમિતિ ગુપ્તિ. પેલી નવવાડ’ની ગુપ્તિ એ પ્રાણ, આંખમાં અમી. વેણુમાં હિત. મિઠાસ સદા શુભ ધ્યાનમાં,
આ છે અમારા મહામ ગલ' પર્વની પ્રસાદી. પામે તે અનુભવે. વર્ણન થાય નહિ. ઘીના સ્વાદ કેવા, ચાખે તે જાણે. ‘પર્વાધિરાજ તા પર્વાધિરાજ’ જ છે, પામરને પણ પદ્મ બનાવે. ગાંડાને ડાહ્યા બનાવે. ભાન ભુલેલાને સુમાગે સ્થાપે. ખાઉકણને તપસી બનાવી દે, વિષયીને બ્રહ્મચારી કરી દે. પાજીને રાજી કરી દાની બનાવે, નાસ્તિકને આસ્તિક મળે. આવા મહાન તારક ઉદ્ધારકમહાપર્વાની સામે ચેડા કરનારની શી ગતિ થશે, તે તે જ્ઞાની જાણે !
