________________
(५०)
जाने कहां के - "हे देव ! विनयाविना विद्या फळीभूत थती नथी, माटे एने सिंहासनपर बेसाडीने आप हाथ जोडीने नीचे पृथ्वीपर बेसो. " ते सांभळीने राजाए पण “ प्रथम पोताना आत्माने विनयमां जोडवो जोइए, अने पछी विद्या शीखाय छे. कारण के जळथी लताभी जेम विनयथज विद्या वृद्धि पामे छे. " आ प्रमाणे नीतिशास्रनुं वचन संभारीने पोते विद्याना अर्थी होवाथी ते प्रमाणे कर्यु. एटले तरत ज ते बन्ने विद्याओ हृदयमां जाणे कोतराइ गइ होय तेम स्थिर थइ. पछी विद्यागुरु थवाथी ते चोरने राजाए मुक्त कर्यो, अने तेनो सत्कार कर्यो. माटे विनयपूर्वक ज श्रुतज्ञाननो अभ्यास करवो. ॥ इति द्वितीयो विनयाचारः ॥
:0:
त्रीजा बहुमानाचार विषे.
श्रुतज्ञानना अर्थी गुरुने विषे बहुमान धराव. बहुमान एटले अंतःकरणनी प्रीति. बहुमान होय तो ज गुरु विगेरेनी एकांतपणे छंदोनुवृत्ति - तेमनी इच्छानुसार वर्तणुक, तेमना गुणनुं ग्रहण, दोषं आच्छादन अने तेमना अभ्युदयनुं चितवन विगेरे थइ शके छे. गुर्वादिकने थोडुं पण दुःख होय, तो पोताना मनमां अत्यंत दुःख थाय छे, अने तेना अभ्युदयमां पोते अत्यंत हर्ष पामे छे, पहेलां जे विनयनुं स्वरूप कां ते ( विनय ) तो बाह्य उपचारथी भक्तिरुपे दृश्यमान थाय छे. तेवो विनय छतां पण बहुमान तो होय अथवा न पण होय. बहुमान विना घणा विनयथी पण शुं ? कारण के जीव बिना एकला देहथी शुं ? द्रव्य विना एकला घरथी शुं ? नाक विनाना मुख
