________________
h જાયછે. મૃત્યુ સમયે સમાધિ તા જ પ્રાપ્ત થઈ શકે જે જીવન ધમિય જીવાયુ' હૈાય.
અનામિકાળથી આત્માએ સ’સારમાં જન્મ મરણ કરી રહ્યા છે. દુ:ખ, અશાંતિ અને અસમાધિનું કારણ શું છે. તે અજ્ઞાન જીવા સમજી શક્તા નથી. તેથી જ વિષય કષાયની પરિણતિ કેળવી જીવન અને મૃત્યુ બન્નેને અસમાધિમય અનાવી મૂકે છે. માત્માની માલીકીમાં સુખ શાંતિ અને સમાધિના અખૂટ ભડારા છે પણ ક્રમ સત્તાએ એના પર રીસીવર (અમલદાર) મૂકયા છે. તેથી આત્મા છતી આત્મસ પત્તીએ બેહાલ દશા અનુભવી રહ્યો છે. જન્મ મરણ રાગ, શેક, વિયેાગ આદિની ઐસીતમ પીઢાનેા ભેગ અન્યેા છે. હવે આત્માએ આ દુર્લ`ભ માનવભવમાં જાગૃત અની અઢળક આત્મસંપત્તિને પિછાની; આત્માના વીટા પાવર વાપરી કમ સત્તાના રીસીવરને ફગાવી દીધા વિના છૂટકો નથી.
મૃત્યુ સમયે સમતા અને સમાધિને બદલે કલેશ, સતાપ, હાયવેાય અને મૃત્યુને ડર જ હોય તે પરલાક અચૂક ખગડે. ભવાની પરપરા ખગડે. દીર્ઘકાળ સુધી ક્રુતિના દુ:ખામાં આત્મા રીબાયા જ કરે. સમાધિભાવને મહાપુરુષોએ મહાત્સવ કહ્યો. મૃત્યુના અનંત દુઃખ વખતે સુંદર સમાધિ ભાવને પ્રાપ્ત કરવા જીવનભર સુવિશુદ્ધ ધર્મની આરાધના અનિવાય બની જાય છે. જગતના તમામ પદાર્થો ચિત્તને અસમાધિ ભાવ તરફ ખેંચી જાય છે.
