________________
ભોગ.......ત્યાગ અને પ્રતિજ્ઞા ધર્મ
ભેગની મીઠાશ આપણે ચાખી છે. ભેગ આપણને ગમે છે.
રજી દે ભેગને અભ્યાસ આપણને ભેગ તરફ ખેંચે છે. ભેગની વાસનામાં આપણે ગળાબૂડ ડૂખ્યા છીએ. પણ શાલિભદ્ર જેવું ભેગનું વિશિષ્ટ પુણ્ય આપણી પાસે નથી. તેથી ભેગ માટે આપણે ફાંફાં મારીએ છીએ. અથાગ પ્રયત્ન બાદ મામુલી પુણ્યથી મામુલી ભેગા આપણને મળે છે. એ તુચ્છ ભેગોને ક્ષણિક આનંદ માણી લઈને ભેગની ભૂખ ખૂબ વધારીએ છીએ. એ તુછ ભેગમાં આસક્ત બની પુણ્ય ખતમ કરીએ છીએ, અને આ જન્મમાંથી રવાના થઈ એવી ગતિ અને જાતિમાં જઈએ છીએ કે જ્યાં ભેગની ભૂખ આપણને પારાવાર પડે છે. જ્યારે ભેગ અને ભેગની સામગ્રી આપનાર પુણ્ય ત્યાં ખતમ થયેલું હોય છે.
આ છે આપણુ ભેગ ભૂખ્યા જીવનની કરૂણ ઘટમાળ. ત્યાગની મીઠાશ આપણે ચાખી નથી. ત્યાગ આપણને ગમતું નથી. ત્યાગને અભ્યાસ આપણે પાડો નથી,
પાપ, ભાગ, કે સુખને ત્યાગ કરવા આપણે યાર નથી. માટે જ જીવનમાં કઈ પ્રતિજ્ઞા લેવાની વાત માવે ત્યાં પીછેહઠ કરીએ છીએ.
માણસ ભેગની ભૂખ સંતોષવા, સુખની સામગ્રી મેળવવા
