________________
કા સુસંસ્કારે ન નાખ્યાં અને કુસંસ્કારે ના મને ફાંસીને માંચડે ચઢાવી મારી નંખાવનારી મા ! તું માતા નથી પણ મહા અધમ અને ખુની છે. તે મને નાનપણથી જ ચેરી કરતાં અટકાવ્ય હેત તે જરૂર મને આજે ફાંસીના માચડે ન ચડવું પડત, માટે મેં જે કાંઈ કર્યું છે તે ઠીક જ કર્યું છે. અને તને તારી કરણીનું ફલ પણ મલી ચુકયું છે.
ઉપરના દષ્ટતિથી તમેને જણાશે કે માતા પિતાના નાખેલા સારા કે નરસા સંરકારે સંતાનમાં આવ્યા વિના રહેતા જ નથી.
આજે તે એવી માતાઓની જરૂર છે કે જે માતા પિતાના બાળકને પારણામાં ઝુલાવતી વખતે પણ એવા સુંદર હાલરડાં ગાય કે –
હે મારા વહાલા બાળક! તું કઈ પણ જીવની હિંસા કરીશ નહીં. કેઈને પણ દુઃખ થાય તેવું તારું વર્તન રાખીશ નહિં જુઠું બોલીશ નહી. ચોરી કરીશ નહી. બ્રહ્મચર્યનું પાલન કરજે, સદાચારી બનજે. આદર્શવાદી બનજે, આર્ય સંસ્કૃતિને પૂજક બનજે. લોભાંધ બનીશ નહી. વીરને સંતાન છે તે અનાદિકાળના કર્મોની સત્તાને તેડવા માટે શૂરવીર બનજે. દેવ, ગુરૂ, અને ધર્મની આરાધના એવી સુંદર કરજે કે ફરીથી તારે નવ માસ સુધીના ગર્ભાવાસના દુઃખો જેવા ન પડે, અને જન કુલને, આર્યાવર્તની પૂણ્યભૂમીને, અને મારી કુક્ષિને
