________________
वास्तविक ने ऐवं तेममा ग्रंथना अन्यासीनो अत्यारे पण कहे जे. व्यवहार अने निश्चय स्वरूप एउ साहेबे पोताना ग्रंथमा बहुज सारी रीते स्पष्ट करेलुं जे. एमना रचेवा ग्रंथोनी अंदर अपूर्व कवित्वशक्ति, वाक्पटुता, पदलालित्य, अर्थगौरव, रसपोषण, अलंकारनिरूपण तेमज परपर्खन अने स्वपक्षमान स्थाने स्थाने दृष्टिगोचर थाय जे. एमनी तर्कशक्ति तेमज समाधान करवानी शक्ति अपूर्व जणाय ले. पूर्वाचार्यप्रणीत अनेक ग्रंथोमा तेमज सूत्र श्रने टीका विगेरेमा ५ जुदी पती अनेक बाबतोनां समाधान एमणे बहु युक्ति पूर्वक करेला बे; तथा तेए सिझतनी शंकाउनु समाधान करवा माटे 'सिधांत तर्क परिष्कार' ग्रंथ कर्यो कहेवाय ने अने एमनांवचन अत्यारे खास प्रमाणभूत मानवामां आवे ने..
श्रमदावाद, पाटण, सिधपुर, खंजात, रांदेर, भरुच, मजो विगरे स्थळोए एमणे विहार कर्यानी हकीकत मळी श्रावे . ए प्रमाणे सुमारे बे खाख श्लोकप्रमाण अनेक ग्रंथो रची, अनेक जीवोने प्रतिबोध पमामी, अनेक परवादीउने जीती, जैनशासननो जयध्वज सर्वत्र फरकावी ए महात्मा संवत् १७४५ ना माघशुदि ५ वसंतपंचमीए श्रीडनोमा स्वर्गवासी थया जे. एनी निशानी तरीके त्यां तेमनी चरणपाएका स्थापेली . हालमां तेनो जीर्णोद्वार पण कराववामां श्राव्यो बे. आवा जैनशासनमा स्तंन तुट्य महात्मानी पाउका पण वंदन करवा सायक ले. जैनबंधुओए अवसर पामीने तेनो खान खेवो योग्य ले. ए महात्माना रचेला ग्रंथो पैकी अत्यारे खन्य तेमज अनन्य जे जे ग्रंथोनां नामो जाणवामां श्राव्यां वे ते श्रा नीचे
