________________
[૨ ] ને માળો કે જેને રબારી કે ઘી ગાળવામાં વાપરે છે, તે ઘી નીચે નાંખે અને ફક્ત ઘીને કચરે વિગેરે સંગ્રહી રાખે તે પ્રમાણે કુશિષ્ય હોય તે વ્યાખ્યાન વિગેરેમાં દોષે શોધીને હૃદયમાં ધારણ કરે અને ગુણેને મુકી દે, તે શિષ્યને ભણાવ અગ્ય છે, કારણ કે તે પરિપૂર્ણ કરે છે. તેની ગાથા કહે છે.
वक्खाणादिसु दोसे हिययंमि ठवेति मुअतिगुणजालं। सीसोसोउ अजोगो, भणिओपरिपूणगलमाणो ॥१॥
પ્ર.–સર્વજ્ઞ મતમાં પણ દેષને સંભવ છે, એ કહેવું અચુકત છે !
ઉ–તમારું કહેવું સત્ય છે, ભાષ્યકાર પણ એમજ કહે છે. सवण्णु पमाणाओ दोसा, णहुसंतिनिणमएकिंचि । जंअणुव उत्तकहणं अपत्तमासजवभवति ॥१॥
સર્વજ્ઞના કહેલાં હોવાથી તેમનાં આગમમાં કે જિન મતમાં કંઈ પણ દોષ નથી, પણ ઉપગ રહિત બેલે, અથવા અપાત્રના હાથમાં આવવાથી દુરૂપયેગ થવાથી ગુણવાળું પણ દેષિત થાય છે, - હવે હંસનું ઉદાહરણ કહે છે. તે
अंबत्तणेणजीहाइ कहआहोइ खीरमुदगंमि । हंसोमोत्तूणजलं आपियइ पयंतहसुसीसो ॥१॥ मोत्तूणदहँदोसे, गुरुणोऽणुवउत्त भासितादीए गिण्हइ गुणेउ जोसो, जोग्गो समयत्थ सारस्स ॥२॥
