________________
શ્રાવક પ્રજ્ઞપ્તિ ૨૯૨ જે દેશથી અવ્યાપારપૌષધ કરે તે સામાયિક કરે અથવા ન પણ કરે, પણ જે સર્વથી અવ્યાપારપૌષધ કરે તે નિયમાં સામાયિક કરે, જો ન કરે તો અવશ્ય તેના ફળથી વંચિત રહે.
પૌષધ જિનમંદિરમાં, સાધુ પાસે, ઘરમાં કે પૌષધશાળામાં કરવો. પૌષધમાં મણિ, સુવર્ણ આદિના અલંકારોનો ત્યાગ કરવો જોઈએ. પૌષધ લીધા પછી સૂત્ર વગેરેનો પાઠ કરે, પુસ્તક વાંચે, અથવા હું સાધુના ગુણોને ધારણ કરવા અસમર્થ છું, આથી મંદભાગી છું, વગેરે શુભ भावना भाव। ३५ धर्मध्यान. ४३. (3२२)
अत आहअप्पडिदुप्पडिलेहियसिज्जासंथारयं विवज्जिज्जा । अपमज्जियदुपमज्जिय, तह उच्चाराइभूमिं च ॥ ३२३ ॥ [अप्रत्युपेक्षितदुष्प्रत्युपेक्षितशय्यासंस्तारको वर्जयेत् । अप्रमार्जितदुष्प्रमार्जितं तथा उच्चारादिभुवमपि ॥ ३२३ ॥]
अप्रत्युपेक्षितदुःप्रत्युपेक्षितशय्यासंस्तारको वर्जयेत् । इह संस्तीर्यते यः प्रतिपन्नपौषधोपवासेन दर्भकुशकम्बलवस्त्रादिः स संस्तारकः । शय्या प्रतीता। अप्रत्युपेक्षणं गोचरापन्नस्य शय्यादेः चक्षुषाऽनिरीक्षणं, दुष्टमुभ्रान्तचेतसः प्रत्युपेक्षणं दुष्प्रत्युपेक्षणं । ततश्चाप्रत्युपेक्षितदुष्प्रत्युपेक्षितौ च शय्यासंस्तारको चेति समासः । शय्यैव वा संस्तारक इति । एवमन्यत्रापि अक्षरगमनिका कार्येति। उपलक्षणं च शय्यासंस्तारकावुपयोगिनः पीढफलकादेरपि ।
एत्थं सामायारी-कडपोसहो णो अप्पडिलेहिय सेज्जं दुरुहइ संथारगंवा दुरुहइ पोसहसालं वा सेवइ दब्भवत्थं वा सुद्धवत्थं वा भूमीए संथारेइ काइयभूमीउ वा आगओ पुणरवि पडिलेहइ, अन्नहातियारो । एवं पीढफलगादिसु वि विभासा ।
तथा अप्रमार्जितदुःप्रमार्जितशय्यासंस्तारकावेव । इहाप्रमार्जनं शय्यादेरासेवनकाले वस्त्रोपान्तादिनेति, दुष्टमविधिना प्रमार्जनं । शेष भावितमेव । एवमुच्चारप्रस्रवणभुवमपि । उच्चारप्रस्रवणं निष्ठ्यूतस्वेदमलाद्युपलक्षणं । शेषं भावितमेव ॥ ३२३ ॥
આ શિક્ષાપદવ્રત પણ નિરતિચાર પાળવું જોઈએ. આથી અતિચારોને हे छ
