________________
श्री रत्नसंचय प्रकरणम्
| (અર્થ સહિત)
(૧) મંગળને અભિધેય नमिऊण जिणं वीरं, उवयारद्धा गुरुं च सीसं च । सिद्धांतसारगाहा, भणामि जे रयणसारिच्छा ॥१॥
અર્થ: શ્રી વીરજિનને નમસ્કાર કરી ગુરુ અને શિષ્યના ઉપકારને માટે સિદ્ધાંતની સારભૂત રત્ન સરખી ગાથાઓને હું કહું છું. (૧)
(૨) નવકાર મંત્રનું માહાભ્યા नवकाक्कअक्खर, पावं फेडे सत्त अयराइं । पन्नासं च पएणं, सागरपणसय समग्गेणं ॥ २ ॥
અર્થ : નવકાર મંત્રનો એક અક્ષર ગણવાથી સાત સાગરોપમનાં પાપ દૂર થાય છે, એક પદ-શબ્દ ગણવાથી પચાસ સાગરોપમનાં પાપ નાશ પામે છે અને સમગ્ર-આખો મંત્ર ગણવાથી પાંચસો સાગરોપમનું પાપ નષ્ટ થાય છે. અર્થાત એટલા સાગરોપમ સુધી નરકતિર્યંચાદિ ગતિમાં પાપ ભોગવતાં જેટલાં પાપ નષ્ટ થાય તેટલા એક અક્ષર વિગેરેથી ક્ષય પામે છે. (૨)
जो गुणइ लक्खमेगं, पूएइ विहीए जिणनमुक्कारं । तित्थयरनामगो, सो पावइ सासयं ठाणं ॥ ३ ॥
અર્થ : જે પ્રાણી આ જિનેશ્વરના (પંચપરમેષ્ઠિના) નવકાર મંત્રને ૧ આ ગ્રંથ અથવા પ્રકરણમાં જુદા જુદા સિદ્ધાંતોમાંથી સારભૂત ગાથાઓ લઇને
સંગ્રહ કર્યો છે. તે ગાથાઓ રત્ન જેવી હોવાથી આનું નામ રત્નસંચય રાખ્યું છે.
રત્નસંચય ૦ ૨૯
