________________
૧૭૪
આત્મવિજ્ઞાન સમભાવ ગર્ભિત પરમશાંતિ સુખના અનુભવી અને આત્મસ્વરૂપના માર્ગમાં ચાલનાર સંત મહાત્માઓના સમાગમવિના પરમશાંતિ સુખના ખરા રસ્તાને જીવ પામી -શકતું નથી. વળી હદયની ઉંડી લાગણીવાળી પ્રવૃત્તિ વિના શાંતિ-સમભાવ, સુખ પ્રાપ્તિનાં સત્ય ત, પ્રગટ પણ થઈ શકતાં જ નથી.
પુણ્ય અને પાપની સાથે આત્મસંગ તે જ સંસાર હિોવાથી તે બંને જાતના કર્મ, જીવને માટે બેડી. સમાન છે. અર્થાત્ સોનાની હોવા છતાં પણ છે તે બેડી તેનાથી આત્માને બંધન તે છે જ. શાશ્વત સુખને પ્રાપ્ત કરવા માટે તે પાપ અને પુણ્ય એ બંને ત્યાજ્ય છે. પુણ્યથી પ્રાપ્ત સુખ, સંસારી જીની દ્રષ્ટિમાં ચાહે તેટલું ઉત્તમ હોય તે પણ નશ્વર જ છે. સ્થાયી નથી. માટે જ એવાં સુખને પણ જ્ઞાનીઓએ તે દુઃખરૂપ જ બતાવ્યાં છે. જેથી સાંસારીક સુખ અને દુઃખ એ બન્નેય ત્યાજ્ય હવાથી બનેયની પ્રાપ્તિમાં કારણભૂત પુણ્યકર્મ અને પાપકર્મ પણ ત્યાજ્ય છે. એ બન્ને પ્રકારના કર્મોની મુક્તિથી જ જીવ, સત્ય અને શાશ્વત સુખને ભક્તા બની શકે છે. તે પણ અમુક સમયના માટે પુણ્યની પણ આવશ્યકતા છે, અને તે પણ માત્ર પુણ્યાનુબંધી પુણ્યની જ.
પુણ્યાનુબંધી પુણ્યથી પ્રાપ્ત સામગ્રી જીવને અનુકૂળતા સજીક હોવા છતાં તે સામગ્રીના અસ્તિત્વને રાગ કે અભિતમાન જીવમાં વર્તતે નથી. આવા પુણ્યદયવાળા આવે,
