________________
થાત. વજીરજી ! આટલામાં તમે બધું સમજી જઈ શકો છો.
સણસણતા બાણ સમી અને ધનુષ્યના ટંકાર સમી આ સાચી વાત સાંભળીને જામ-વિભા અને વજીર સન્ન જ રહી ગયા. એમનો સ્વાર્થ ઘવાતો હતો, એથી આ સાચી વાત એમને ગમી તો નહિ, પણ આવી સત્યનિષ્ઠા સાચવવા બદલ ગોદડિયા બાપુનું સ્થાનમાન એમના હૈયામાં તો પ્રતિષ્ઠિત થઈ જ ચૂક્યું.
જામનગરમાં જામ વિભાનાં સત્તાસૂત્રો ચાલતાં, ત્યારે રાજકોટમાં અંગ્રેજ અફસર તરીકે કર્નલ લેકની હાકધાક વરતાતી હતી. બંને વચ્ચે ખૂબ જ સારા અંગત સંબંધો હતા. બંને જ્યારે જ્યારે મળતા, ત્યારે ગોદડિયા-બાપુ અંગેની વાતો થયા વિના ન જ રહેતી. કેમ કે જામ વિભા બાપુને એક જ વાર મળ્યા હોવા છતાં પોતાની જરાય શેહશરમમાં તણાયા વિના એ બાપુએ વનરાજની અદાથી સાવ સાચી જે વાતો જે રીતે સંભળાવી દીધી હતી, એના પડઘા અવારનવાર ગુંજ્યા જ કરતા હતા, એથી બાપુની નિઃસ્પૃહતા, સાત્વિકતા વગેરે અનેક ગુણોથી પ્રભાવિત કર્નલ લેકના મનમાં “ગોદડિયા બાપુ'ની મુલાકાત લેવાની ભાવના ચૂંટાયા જ કરતી હતી, એક વાર એમને એવો વિચાર આવ્યો કે, ફુરસદ મળતાં મુલાકાત ગોઠવવા કરતા ફુરસદ મેળવીને મુલાકાત ગોઠવીશ, તો જ બાપુને મળવાનો મનોરથ ફળીભૂત બનશે. એથી એક દિ' ખાસ આ માટે જ તેઓ રાજકોટથી જામનગર આવ્યા.
ગોદડિયા બાપુની મુલાકાત લેવાનો મનોરથ જ્યારે કર્નલ લેકે જામ વિભા સમક્ષ વ્યક્ત કર્યો, ત્યારે જામ વિભાને એક વાર તો એવો વિચાર આવી ગયો કે, બાપુનું નિર્ભીક અને નૈષ્ઠિક વ્યક્તિત્વ કર્નલ લેકથી ખમી શકાશે ખરું? એમણે આડીઅવળી વાતો કરીને મુલાકાતનો મનોરથ મૂરઝાઈ જાય, એ માટેનો પ્રયત્ન કરી જોયો, પણ કર્નલ લેક મુલાકાત માટે મન મક્કમ કરીને આવ્યા હોવાથી અંતે જામ વિભાને એ પ્રસ્તાવ વધાવી જ લેવો પડ્યો. વજીરને વચમાં રાખીને બાપુ સાથેની
- સંસ્કૃતિની રસધાર ભાગ-૩
