________________
[ ર૬૪ ] मा-अचित्तं खलु उवसज्जेजा नो अवलंबिजा कारण नो परकम्माई नो सवियारं ठाणं ठाइस्सामित्ति वोसट्टकाए वोसट्टकेसमंसुलोमनहे संनिरुद्धं वा ठाणं ठाइस्सामित्ति चउत्था पडिमा, इच्चेयासिं चउण्हं पडिमाणं जाव पग्गहियतरायं विहरिजा, नो किंचिवि वइजा, एयं खलु तस्स. जाव जइजासि तिबेमि (सू० १६३ )॥ ठाणासत्तिक्कयं સમર્સ . ૨-૨-૮ |
પૂર્વે બતાવેલ સાધુ જે સ્થાનમાં રહેવાને ઈછે, તે ગામ વિગેરેમાં પ્રવેશ કરે. ત્યાં ઈડાવાળું તથા કરોળીયાના જાળાવાળું મકાન જે અપ્રાસુક મળે, તે મળતું હોય તે પણ ન લે, તેજ પ્રમાણે બીજાં સૂત્રે પણ શય્યા માફક સમજી લેવાં, તે જ્યાં સુધી પાણી તથા કંદથી વ્યાપ્ત હોય તે પણ તે લેવાં નહિં, હવે પ્રતિમાના ઉદ્દેશને આશ્રયી કહે છે, એટલે પૂર્વે બતાવેલા દેવાળાં તથા હવે પછી કહેવાતા દેવાળાં પણ સ્થાને છેડીને ચાર પ્રતિમાઓ વડે સાધુ રહેવા ઈચ્છ, તે કારણભૂત અભિગ્રહ વિશેષ ચાર પ્રતિમાઓ છે તેનું સ્વરૂ૫ અનુક્રમે બતાવે છે.
(૧) કોઈ સાધુને આજ અભિગ્રહ હોય કે હું અને ચિત્ત ઉપાશ્રયનું સ્થાન યાચીશ, તેજ પ્રમાણે કે અચિત્ત ભીંત વિગેરેને કાયાવડે ટેકે લઈશ, વળી પરિસ્પંદ કરીશ,
એટલે હાથપગ વિગેરેથી આકુંચન વિગેરે કરીશ (લાંબા • પહોળા કરીશ)
