________________
(૨૬૬)
તે પિતે ન કરે, અને મેક્ષ અનુષ્ઠાન કરે. વળી, જિનેશ્વરે જે ત્યાગવા ગ્ય કહ્યું તેમાં, મુખ્યત્વે હિંસા છે. તે હિંસાનાં કારણને જાણીને સાધુ તેને છેડે. જ્ઞ-પરિજ્ઞાએ જાણે; અને પ્રત્યાખ્યાન પરિજ્ઞાએ ત્યાગે; અથવા, ક્ષણને અર્થ હિંસાને બદલે સમય લઈએ; તે, સમયને જાણીને તે કાળે તે કામ કરે.
વળી લેક જે ગૃહસ્થ છે, તેમને સુખની અભિલાષા છે, અથવા, તે કારણે તેને પરિગ્રહની સંજ્ઞા છે, તેવી સંસારી-વાસનાને સાધુ છેડે, તે મન, વચન, કાયાથી પિત ન કરે, ન કરાવે, ન અનુમોદે તેથી કહ્યું કે —-ઉપરના ગુણવાળ ધર્મકથા-વિધિ જાણનારે, બંધાયેલા ને મુકાવનાર કર્મને છેદવામાં કુશળ, અને બંધ-મેક્ષની ખેળ કરનારે સુમાર્ગે ચાલનારે, કુમાર્ગને સમજી અઢાર પાપને કિનારે, સંસારી–લેકની સ્થિતિ જાણનારે જે મુનિ છે, તેને શું થાય તે બતાવે છે.
उद्धे सो पासगस्त नस्थि, बाले पुणे निहे कोम समणुन्ने असमिय दुक्ख दुक्खी, दुक्खाणेमेव आवद्ध अणुपरियइ, (सू. १०४) त्तिमि लोक विजया ध्ययनम् ॥२॥
જે પરમાર્થથી જોનારે છે, તેને ત્રીજા ઉદેશાથી લઈને આ ઉદેશાના છેડા સુધી જે દોષ બતાવ્યાજેલાથી નાકાદિ ગતિ ભેગવવી પડે તે ઉદેશે છે, તે ગીતાર્થ સાધુને હેય
..
