________________
(૨૫૩)
ટાળનાર ભગવાનની આજ્ઞા પાળનાર તે “સુવસુ” મુનિ છે, તે જ્ઞાનથી ભરેલે પ્રભુના કહેલા માર્ગને બતાવનાર કર્મને વિદારવાથી વીર બનેલે ઉત્તમ પુરૂષએ પ્રશસેલે છે. (જે આજ્ઞા પાળે; તે પ્રશંસા તથા સગતિને પામે; અને જે આજ્ઞા ન પાળે; તે અપમાન અને દુર્ગતિ પામે).
વળી “અ ” ભગવાનની આજ્ઞાને અનુસરનારે વીરપુરૂષ અસંયત લેકથી જે મમત્વ થાય તેને ત્યજે છે, તે લેક બે પ્રકારના છે. એટલે, બાહ્ય, ધન, સોનું, માતાપિતા વિગેરેમાં મમત્વ થાય છે, તે તથા હૃદયમાં રાગદ્વેષ વિગેરે
અથવા તેનાથી બંધાતાં આઠ પ્રકારનાં કર્મ, તે અત્યંતર લેક (મમત્વ) છે તેને સંગ ઉદ્યશે છે. અર્થાત મમત્વ ત્યાગે છે.
જે, એમ છે કે, શું કરવું? તે કહે છે–જે આ લકના મમત્વનું ઉલ્લંઘન છે, તે સારા માર્ગ એટલે, મોક્ષાભિલાશિઓને આચાર છે, તે કહે છે અથવા “પરં તે આત્મા છે, તેને મોક્ષમાં લઈ જાય છે, તે “નાય” (માગધી સૂત્ર પ્રમાણે) છે તેને અર્થ આ છે. કે જે, લેકને. સગ ત્યજે; તેજ શ્રેષ્ઠ આત્માના મેક્ષને ન્યાય છે. સદ્દઉપદેશથી મોક્ષ મેળવનારે કહેવાય છે.
એમ છે, પણ તે ઊપદેશ કે છે તે કહે છે – - जं दुक्खं पवेइयं इहमाणवाणं, तस्स दुक्खस्स
