________________
(રચન)
શરીર છોડીને ભાવથી ભવ એઘને તરે છે. તે ઉત્તમ ક્રિયા કરતાં ભાવ એઇને તરે છે. અને જે બાહ્ય અત્યંતર પરિગ્રહથી રહીત છે. તે મુક્ત છે. એટલે જે નિર્મળ ભાવથી શબ્દાદિ વિષયને શગ ત્યજે તે વિરત છે, અને મુક્તપણે તથા વિરતપણે જે વિખ્યાત છે, તેજ મુનિ ભવ ઓઘને તરે છે, અથવા તે તર્યો છે, એમ જાણવું જે મુનિ આ પ્રમાણે મુક્ત અને વિરત પણાથી વિખ્યાત ન થયે, તે કે દુઃખી થશે તે બતાવે છે.
दुव्वसुमुणी अणाणाए, तुच्छए गिलाइ वत्तए, एस वीरे पसंसिए, अबइ लायसंजोगं एस नाए ઘુઘટ્ટ (સૂત્ર. ૧૦૦)
વસુ દ્રવ્ય છે. અને ભવ્ય અર્થમાં ઉત્પન્ન કર્યું છે. તે મેક્ષ રૂપી ભગ્ય દ્રવ્ય છે. એટલે મુક્તિ ગમન સેગ્ય જે દ્રવ્ય તે વસુ છે, અને ખરાબ માગે વપરાય તે દુર્વસુ છે. એટલે દુરૂપયેગ કરનાર એ મુનિ છે. તે મોક્ષ ગમનને અગ્ય છે. (અર્થાત્ તે સંયમ રૂ૫ વસુને બેટે માર્ગ લે છે, તેથી તેને મોક્ષ ન થાય.) આમ શાથી થાય? તે કહે છે. તીર્થકરના ઉપદેશથી શૂન્ય બની સ્વેચ્છાચારી બને છે.
પ્રશ્ન-શાથી તે સ્વછંદી બને છે.?
ઉત્તર–પ્રથમ કહેલા ઉદેશામાં બતાવ્યું છે. તે સઘળું અહી જાણવું, તે આ પ્રમાણે છે. મિથ્યાત્વથી મેહત લેક છે. તેમાં તત્વ સમજવું દુર્લભ છે અને વતેમાં આત્માને
