________________
(૨૩૫)
સમૂહ, દ્રવ્ય વિગેરેની લાલચથી વેશ્યાએ તેને સ્વીકાર્યો; પણ તે શેઠનું આવક, ખર્ચના હિસાબની જંજાળમાં મન
કાયાથી તે વખતે, વેશ્યાને નજરે પણ જોઈ શક્યું નહીં. (મતલબ કે, વેપારની ધુનમાં, વેશ્યા સાથે વાત પણ કરી નહીં.) આ વેશ્યા પિતાના રૂપવન-સુંદરતાના અહંકારથી દુઃખી થઈ. તેને અતિ દુઃખી જોઈને જરાસંધ રાજાએ કહેવડાવ્યું કે, તારું દુઃખનું કારણ શું છે? અથવા તે કેની સાથે રહે છે ! વેશ્યાએ કહ્યું કે હું અમર સાથે રહું છું, રાજાએ પૂછયું કે કેવી રીતે? તેણે કહ્યું કે મને રાખનાર શેઠ આ પ્રમાણે પસાદાર છે, અને ભેગના અભિલાષીઓ ધનમાં આસક્ત બનેલા દેવતા માફક કિયામાં વતે છે, ખાવા પીવામાં તથા બીજી ક્રિયામાં દેવતા માફક વિલાસ ભગવે છે, પણ કામને અભિલાષિ શરીર અને મનની પીડામાં પીડાએલે બહારથી સુખી અને અંદરથી દુઃખી ભેગની ઈચ્છાવા છતાં ભવિષ્યના વેપારની ચિન્તામાં પડેલું અને તે પણ નથી, તેથી મારાં બધાએ સુખે એક સુખ વિના રદ છે, તેથી ગુરૂ શિષ્યને કહે છે, સંસારી કામી જીવોનાં દુઃખ જોઈને તેમને સુખી ન માનતાં ભેગોની ઈચ્છા ન કરવી.
વલી સંસારી ભેગ વાંચ્છકનું સ્વરૂપ કહે છે. પિતે કામના સ્વરૂપને અથવા તેના કડવા વિપાકને ન જાણુને
