________________
(૨૩)
છે? પણ, તે મારું હૃદય ભેદ નથી. (આ વિલાપ પ્રેમી સ્ત્રી પુરૂષના વિયોગમાં અથવા, બંનેને કંઈપણ કારણે ભેદ, પડતાં, વીરહી બનેલાં પિતાનાં હેતસ્વી આગળ પૂર્વનાં સુખે યાદ કરીને કહે છે) –
તેજ પ્રમાણે પિતે હૃદયથી ઝરે છે.. “wથઇ તથે વિત્તનીષ તિવારી, बहुजनदायि तेन प्रेम कृत्वा जनेन ।
દફત ! નિરરર ? રંઘ ?િ, न हि जडगततोये सेतुबन्धाः क्रियन्ते ॥१॥"
હે હૃદય (પહેલું આ તારે ચિંતવવું જોઈએ કે, તારે પ્રેમીજન પ્રેમ કરીને છુટા પડી ગયે છે! હે હૃદયમાં હું આશારહિત ! કે નપુંપક ! તું હવે શામાટે ખેદ કરે છે ! પણ બ
છે. આવી નકામી છે. (પિને પિતાના હૃદયને ઠપ આપે છે. , તારું વહાલાં રહી જતા કેમ દીધે? અને હવે, ગયા પછી રેયે શું થાય ? પાણી
જ્યારે જોઈતું હતું, ત્યારે પાળ બાંધીને કાં રેકી ન લીધું ?' તથા જેના ઘરમાં મેત શાય; તે પોતે મર્યાદાથી ભ્રષ્ટ થાય છે. એટલે શરીર, અને મનનાં દુઃખોથી પીડાય છે. તથા તેજ પ્રમાણે, ઘણું વહાલું સગું ગુજરી ગયું હોય, તે કેટલાંક લેકે પશ્ચાતાપ કરે છે કે-હે, વહાલા પુત્ર ! હે; વહાલી સ્ત્રી! તું મને મુકીને કેમ જતી રહી ? ઇત્યાદિ.
