________________
(૧૫)
તથા વસ્તુ મળતાં મને વસ્ત્ર–આહારના લાભ થયા. લબ્ધિમાન છું, એવા અહંકાર ન કરે; તેમ ચાચવા છતાં મળે તેા, દીન પણ ખને; એટલે વસ્તુ ન મળતાં ખેદ ન કરે કે, મને ધિક્કાર છે! હું મંદભાગી છું! કે, સને સર્વ વસ્તુ આપનાર દાતાર હૈાવા છતાં, મને નથી મળતું, તેથી સાધુએ લાભઅ-લાભમાં મધ્યસ્થપણું રાખવું. કહ્યુ` છે કેઃ— " लभ्यते लभ्यते साधु, साधुरेव न लभ्यते । अलब्धे तपसो वृद्धि, लब्धे तु प्राणधारणम् ॥ १॥ "
મળે તે સારૂ, અને ન મળે તેપણ સારૂં. કારણકે, ન મળે તેા, ન ભાગવવાથી તપસ્યાના લાભ થશે; અને મળવાથી પ્રાણનું ધારણ થશે.
આ પ્રમાણે પિંડપાત્ર, વસ્ત્રાની એષણા બતાવી છે. હવે વધારે ન સંઘરે તે કહે છે.
*
ઘણું મળે તેા મેહ ન કરે; અને વધારે લઈને રાખી ન મુકે; એટલે થાડા પણ સંગ્રહ ન કરે. જેમ આહાર વધારે ન લે, તેમ સચમ ઊપકરણ કરતાં વધારે વજ્રપાત્ર વિગેરે ન લે, તે સૂત્રમાં કહ્યુ` છે કેઃ— પરિગ્રહ કહે છે.
ધર્મ ઊપકરણથી જેટલું વધારે ઊપકરણ લેવું, તે પરિગ્રહ છે. માટે વધારે મળતુ ન લે, અથવા સયમ ઊપકરણમાં પણ મૂર્છા કરવાથી પરિગ્રહ છે. મૃત્યુ છે કે:
