________________
(૧૪૦) એટલે કારણને કાર્ય માં સમાવ્યું; તેથી તે પ્રમાણે જ્ઞાનદન ચારિત્રના પારે જવાના આચાર જેમા છે, તે સંસારના માહથી કે, વિષયકષાયથી મુક્ત થાય છે.
એ
પ્રશ્નઃ—તેઓ કેવીરીતે સંપુણ પારગામી થાય ? ઉત્તર:- જોકે, આલાકમાં લાભ છે, તે બધાને તજવા દુર્લભ છે. જેમકે, ક્ષપક શ્રેણીમાં ચઢેલા મુનિને પણ આછે કરતાં જરા જરાપણ લાભ રહે છે, તેવા જરા લાભને પણ ઉત્તમ સાધુ સતૈષવડે પૂર્વના લાભને નિશ્વેતા; અને છેડતા સામે આવતા સુંદર વિલાસાને ( લેકે પ્રાથના કરે; છતાં પણ) સેવતા નથી. જેમ, મહાત્મા પાતાનાં શરીરમાં પણ મહત્વ રહિત થયલા છે, તે પર વસ્તુના વિષચસુખમાં લુબ્ધ થતા નથી જેમકે, બ્રહ્મદત્ત, ચકૃત્તિ એ પેાતાના પૂર્વભવના ભાઇ ચિત્રમુનિને ઓળખીને પ્રાથના કર્યા છતાં પણ, તેણે ભેગા ન સ્વીકાર્યાં.
ઉપર પ્રમાણે સુંદર ભાગા જેણે ત્યાગ્યા; તે ત્યાગવાથી બીજું પણ ત્યાગેલુ જાણવું તે આ પ્રમાણે. ક્રોધને ક્ષમાથી, તથા માનને કામળતાથી, માયાને સરળતાથી, એ પ્રમાણે અધા દુર્ગુણાને નિ'દી ઉત્તમ સાધુ છેડે છે.
સૂત્રમાં લાભ લેવાનું કારણ એ છે કે, તે બધા કષાચમાં મુખ્ય છે તે બતાવે છે. તે લાભમાં પડેલા સાધ્યું અસાધ્યના વિવેકથી શૂન્ય છે તથા કા અકારના વિચારથી
