________________
सत्थे हिं अगणि कम्म समारभ माणे अण्णे अणेग ख्वे पाणे विहिंसह; (सू० ३६)
ઉપરને એટલે ૩૬મા સૂત્રને અર્થ પૂર્વે બીજા સૂત્રમાં કહી ગયા છીએ, છતાં બાકીને થડે કહેવાય છે. પિતાના આગમમાં કહેલા અનુષ્ઠાન કરનારા, અથવા પાપ અનુષ્ઠાન કરવાથી લજજા પામેલા, જુદા જુદા મતવાળા શાક્ય વિગેરે સાધુઓ કેવા છે, તે તું જે, એવું આચાર્ય પિતાના શિષ્યને સંચમમાં સ્થિર કરવા માટે કહે છે. તેઓ પોતાને અણગાર તરીકે બોલનારા છે. છતાં તેઓ કેવું વિરૂપ આચરે છે, જેથી તેઓ લજજાય છે, તે બતાવે છે, જે આ વિરૂપ રૂપ વાળાં શસ્ત્રાવડે અગ્નિનું કાર્ય આચરવાથી અગ્નિ શાસ્ત્રને સમારંભ કરતાં બીજા અનેક જીવોને હણે છે. (અને તે અણગાર કહેવાય, છતાં બીજા ને હણે, તે શરમ ભરેલું કૃય છે.) તેમાં જિનેશ્વરે પરિજ્ઞા બતાવી છે, કે વ્યર્થ જીવનના, માનન, પૂજન, વંદન, તથા જન્મ મરણથી છુટવા માટે દુઃખને દૂર કરવા માટે જે કરે છે, તે બતાવે છે તે પરિવંદન વિગેરેના અથી પિતાની મેળે અગ્નિ બાળે, બીજા પાસે બળાવે, તથા બાળનારાઓને અનુદે છે, તે અનિ શઅને સમારંભ તેની સુખની ઇચ્છાએ કરવા છતાં તેને તેનાથી અહિં તથા પરાકમાં અહિતને માટે થાય છે. અને તેની ધમ શ્રદ્ધા નાશ પામે છે, તેનું આવું આ અસદાચરણ
