________________
૧૯૭
અને લાખા ગમે દુઃખના, હેતુરૂપ કામભોગ તુચ્છ છે; એમ સમજીને તુ ચેત.
૬૯ જેમ કાદવમાં ખૂંચેલા હાથી સામે કાંઠે સ્થળ દેખે પણ તે સામે કાંડે જઇ ન શકે તેમ કામભોગમાં વૃદ્ધ બની ગયેલા આપડા જેવા ભલા ધર્મોના માર્ગ માં રક્ત થઈ શકતા નથી.
૬૦ જેમ વિષ્ઠાના ઢગલામાં ખૂંચેલા કૃમિયા તેમાં સદાકાળ સુખ જ માને છે તેમ વિષય રૂપ અશુચિમાં રક્ત થઇ ગયેલા જીવ પણ માહુશ કામરાગથી અંધ બની તે વિષયભાગમાં સુખ માને છે.
P
૬૧ જેમ ગમે તેટલાં જળથી જલાધ પૂરાતા નથી–વૃક્ષ થતા નથી તેમ વિષયરસમાં વૃદ્ધ બનેલા જીવ કદાપિ તુમ થતા નથી.
દર વિષય વિકારથી ભરેલા જીવા જાત જાતના ઉદ્ભટ વેષાદિક ધારતા કરતા મહા દુર્લભ માનવજન્મને ગુમાવી મેસે છે તે સમજતાએ નથી. વિષયકામના તજવી કાયર જનાને અતિ દુષ્કર છે. તે તજે તેમને ધન્યવાદ ઘટે છે.
૬૩ વિષયવિકારોને વશ પડેલા પાર પ્રાણી, નિઃશંક પણે લાજ શર્મને પણ મૂકીને, કમાતે મરે એવા કામ કરે છે. ૬૪ વિષયવિકારને વશ થયેલા જીવા, પવિત્ર જિન ધ`ને હારી જઇ, ચિત્ર મુનીએ સઐધિત બ્રહ્મદત્ત ચક્રવતી ની પેરે, નરક ગતિમાં જાય છે એ બહુ ખેદની બીના છે.
૬૫ જે પરમ શાન્તિદાયક જિનવચનામૃતને પણ મૂકીને ચાર ગતિમાં ભારે વિડંબના ઉપજાવનાર અતિ ધાવિષયરસનુ સેવન કરે છે તેવા લાકાને વારવાર ધિક્કાર છે.
- મરણાન્તે પણ જે માની મનુષ્યા દીન વચન ખેલતા નથી તે પણ સ્નેહધેલા થયા છતા, સ્ત્રીઓ પાસે કામીની–સ્રીએ હેાટા માંધાતાઓનુ પણ માન તેા પછી પાકા પાંદડા જેવા નિઃસત્ત્વ જીવાતું તેા
નાચ કરે છે. ગાળી નાખેછેકહેવું જ શુ ?
