________________
૧૮૪
ગણે છે ૫ છે ચાલ છે અમર કુમાર રે, તછ સુર સુંદરી છે પવનંજય રે, અંજના પરહરી છે ઉ૦ છે પરિહરી સીતા રામે વનમાં, નલે દમયંતી વલી મહાસતી માથે કષ્ટ પડયાં પણ શીયલથી તે નવિ ચલી છે સેટીની પરે કસીએ જોતાં, કંતશું વિહડે નહીં તન મન વચને શીયલ રાખે, સતી તે જાણે સહી છે ૬ ચાલ ! રૂપ દેખાડી રે, પુરૂષ ન પાડીએ છે વ્યાકુલ થઇને રે, મન ને બગાડીયે છે મન બગાડીયે પણ પુરૂષ પર, જગ જતાં નવિ મલે છે કલંક માથે ચઢે કૂડાં, સગાં સહુ દૂરે ટલે કે અણસર ઉચાટ થાયે, પ્રાણ તિહાં લાગી રહે છે લેક પામે આપદા, પર લેક પીડા બહુ સહેલા ચાલ છે રામને રૂપે રે સુપનખા મેહી કે કાજ ને સીધું રે, અને ઈજત ખેાઈ ઉ. એ ઈજત ઈ દેખ અભયા, શેઠ સુદાન નવિ ચ ો ભરતાર આગળ પડી ભઠી, અપવાદ સઘલે ઉચ્છલે છે. કામની બુદ્ધ કામિનીયે, વંકચૂલે વાહ્યોર ઘણું છે પણ શીયલથી ચક નહીં, દૃષ્ટાંત એમ કેતાં ભણું ૮ચાલા શીયલ પ્રભાવે રે, જુઓ સેલે સતી ત્રિભુવન માંહે રે, જેહ થઈ છતી છે ઉ૦ છે સતી થઈને શીયલ રાખ્યું, કલ્પના કીધી નહીં ! નામ તેહનાં જગત જાણે વિશ્વમાં ઉગી રહી છેવિવિધ રને જડિત ભૂષણ, રૂપસુંદરી કિન્નરી છે એક શીયલ વિણ શેભે નહીં તે સત્ય ગણજે સુંદરી છે ચાલો શીયલ પ્રભાવે રે, સહુ સેવા કરે છે નેવે વારે, જેહ નિર્મલ ધરે છે ૯૦ ધરે નિર્મલ શીયલ ઉજવલ, તાસ કરતિ ઝલહુલે છે મન કામના સવિ સિદ્ધ પામે. અષ્ટ ભય દરે ટકે છે ધન્ય ધન્ય તે જાણે નરા, જે શીયેલ ચેખું આદરેક આનંદના તે એાઘ પામે, ઉદય મહા જશે વિસ્તરે છે ૧૦ છે
૧. ઓચિંતો; ૨ ચળાવવા–ડગાવવા પ્રયત્ન કર્યો, ૩ કેટલાંક.
