________________
૧૮૩ અથ શિયલ વિષે નારીને શીખામણની સઝાય.
છે ચાલ છે એક અનોપમ રે, શિખામણ ખરી છે સમજી લેજો રે, સઘલી સુંદરી છે ઉ૦ સુંદરી સેહેજે હૃદય હેજે, પર સેજે નવિ બેસીયે ! ચિત્ત થકી ચૂકી, લાજ મૂકી, પર મંદિર નવિ પેસીયે એ બહુ ઘેર હીંડી નાર નિલજ, શાત્રે પણ તજવી કહી છે જેમ પ્રેત કરે પડયું ભેજન. જમવું તે જુગતું નહી ૧ચાલ છે પરશું પ્રેમેર, હસીય ન હાલીયે છે દાંત દેખાડીરે, ગુહ્ય ન બોલીએ છે ઉ. ગુહ્ય ઘરનું પરની આગે, કહેને કેમ પ્રકાશીયે ? વલી વાત જે વિપરીત ભાસે તેહથી દુરે નાશ અસુર સવાર અને અગોચર, એકલાં નવિ જઈએ છે સહસાતકારે કામ કરતાં. સહેજે શીલ ગાવીરે ચાલા નટવિટ નરશુરે, નયણુ ન જેડિયે; મારગ જાત રે, આવું ઓઢીયે છે ઉ૦ આદું તે દી વાત કરતાં ઘણુંજ રૂડાં શોભીયે છે સાસુ અને માના જયા વિણ, પાલક પાસ ન થોભીયે છે સુખ દુ:ખ સરક્યું પામીયે પણ, કુલાચાર ન મૂકી છે પરવશ વસતાં પ્રાણ તજતાં, શીયલથી નવિ ચકીએ છે ૩ છે ચાલ છે વ્યાસની સાથે વાત ન કીજીયે છે હાથે હાથેરે, તાલી ન લીજીયે કે ઉઠ છે તાલી ન લીજે નજર ન દીજે, ચંચલ ચાલ ન ચાલીયે; એક વષય બુધે વસ્તુ કેહની, હાથે પણ નવિ ઝાળીયે છે કેટી કદ રૂપ સુંદર, પુરૂષ પેખી ન મેહીયે છે તણખલાં તોલે ગણી તેહને, ફરિય સામુ ન જોઈએ છે૪ ચાલ છે પુરૂષ પાયારે રે, વળી ન વખાણીએ છે વૃદ્ધ તે પિતા, સરખે જાણીયે છે ઉ૦ છે જાણી પીયુ વિષ્ણુ પુરૂષ સઘલા, સહેદર સમવડે; પતિવ્રતાનો ધર્મ જોતાં, નાવે કેઈ તડવડે છે કુરૂપ કુષ્ટી કૂબડે ને, દુષ્ટ દુર્બળ નિણે છે ભરતાર પામી ભામિનીજ તે, ઈદ્રથી અધિક
૧. સહોદરભાઈ ૨ સરખા, તુલ્ય ૪ સ્ત્રી.
