________________
૧૪૬ રહેતા હતા તે એક બીજા કણબીનું ખેતર સાચવવા રહ્યો તે હમેશાં શંખ વગાડવાથી અનાજ ખાઈ જનાર પક્ષીઓને દુર નસાડી મૂકો. એક વખત કેટલાક ચેરે નગરમાંથી ગાયો ચેરી લઈ જતા હતા, તેઓ તે કણબીના શંખના શબ્દને સાંભળી આપણું પાછળ પકડવાને માટે માણસે આવે છે એમ સમજી ભય પામી ગાયો મૂકી નાશી ગયા. ચોર મૂકીને નાશી ગયા છે એમ જાણે કણબી ગાયને પિતાને ઘેર લઈ ગયો. તે કણબી પિતાના નિયમ પ્રમાણે હમેશાં શંખ ફેંક્યા કરે, એવામાં એક વખતે ગાય લઈ જનારા પેલા ચારે ત્યાં થઈને નીકળ્યા, તેઓએ હમેશાં શંખ વગાડનાર આ કણબી છે એમ જાણી ઘણે માર મારી તેની પાસેનું સઘળું ધન લુંટી લીધું, માટે હે સ્વામી! આપ અધિક લક્ષ્મીની ઈચ્છા કરવા જતાં સ્ત્રી આદિક સુખથી ભ્રષ્ટ થઈ કણબીની પેઠે દુઃખી થશે.
બકુમારે કહ્યું કે હું પેલા વાનરના જે મૂખ નથી કે દુ:ખી થાઉં.
વિંધ્ય પર્વતને વિષે એક વાનર પિતાની પ્રિયા સાથે સુખ ભેગવતે રહેતે હતોએક દિવસ ત્યાં એક બીજો બલિષ્ટ વાનર આવ્યો અને પેલા વાનરની પ્રિયા સાથે ક્રિડા કરવા લાગે, વાનરની પ્રિયાઓએ પણ પોતાના પતિને વૃદ્ધ થયેલ જોઈ તેને ત્યાગ કર્યો અને આ નવીન આવેલા વાનરને સ્વીકાર કર્યો આ જે વૃદ્ધ વાનર લડવા લાગે પણ પોતે વૃદ્ધ થયેલ હેવાથી અને પિતાની પ્રિયાએ પણ પેલા નવીન આવેલા વાનર તરફ થઈ ગઈ તેથી તેને વન છેડી નાશી જવું પડયું. નાસતાં નાસતાં તૃષાતુર થયે. પાણીની શોધમાં ફરતાં શીલારસને પાણી જાણી તેમાં મુખ નાંખ્યું, મુખ ચોંટી ગયું. મુખ કાઢવાને માટે પગ નાંખ્યા તે પણ ચેટી રહ્યા. અને મૃત્યુ પામે.
