________________
૧૩૮
શિત કરતાં સુપાત્ર દાનને મેક્ષસુખનું પ્રબળ કારણભૂત બતાવ્યું; સુપાત્ર તરિકે તીર્થકર, ગણધર, આચાર્ય, ઉપાધ્યાય અને પાંચ મહાવ્રતને પાળવામાં અહેનિશ તત્પર એવા મુનિ મહારાજને મુખ્ય જણાવ્યા. આ પ્રમાણેના ઉપદેશને અંતે જિનદાસ શ્રાવકે ઉભા થઇ વિનંતિ કરી કે “ હે ભગવંત ? આપના ઉપદેશથી મને સુપાત્ર દાન દેવાની અત્યત ઉત્કંઠા થઇ છે માટે ચોરાશી હજાર મુનિઓ મારા ઘરને આહાર ગ્રહણ કરે તો મારે મનેરથ સફળ થાય, માટે તેવો માર્ગ બતાવવા કૃપા કરે. કેવળી બોલ્યા “હે જિનદાસ! તું કહે છે એ વાત બનવી તદન અસંભવિત છે કારણ કે એટલા બધા મુનીને એકત્ર કેગ ક્યાંથી થાય ? અને કદી એમ બને તે એટલા બધા મુનિરાજને નિષ શુદ્ધમાન–તેમને અર્થે નિપજાવેલ નહેય તેને આધાકરની વિગેરે દેશ રહીત આહાર ક્યાંથી મળે ? માટે તારે મને એ રીતે સફળ થાય તેમ નથી. પણ ૮૪૦૦૦ મુનીરાજને આહારપાણી વહેરાવતાં જેટલા ફળની પ્રાપ્તિ તેટલા ફળને પ્રાપ્ત કરવાને બીજો રસ્તે છે, ” જિનર્સ બોલ્યા કે- ભગવાન ? કૃપા કરીને તે માર્ગ બતાવે કેવળી બોલ્યા કે-વચ્છ દેશમાં વિજય શેઠ અને વિજયા નામે તેમની સ્ત્રી છે તે બંને અખંડ શિયળના પાળનારા, ભવયતિ થઈને સંસારમાં રહેલા છે તેમને જમાડવાથી તને તેટલા ફળની પ્રાપ્તિ થશે. એક શ્રાવક શ્રાવિકાને જમાડવાથી ૮૪૦૦૦ મુનિરાજને ભાતપણું આપવા જેટલા ફળની આશ્ચર્યકારક વાત કેવળીને મુખે સાંભળીને શંકા રહીતપણે તેનું કારણ શું ? ” એમ કેવળી પ્રત્યે વિનય પૂર્વક તેણે પૃચ્છા કરી. કેવળી બોલ્યા કે તેઓમાંના એકેકને જુદા જુદા પક્ષમાં શિયળ પાળવાનો નિયમ હતું, પાણિગ્રહણ થયા પછી તે વાતની પરસ્પર ખબર પડતાં બંને જણાએ બને પક્ષમાં નિરંતર શિયળ પાળવાનો નિર્ણય કર્યો અને તેઓ એવું
