________________
૧૩૭
ઉપગથી મારે પણ શું પ્રયોજન છે? પૂર્વના ભાગ્યોદય વડે અસ્કમાત શિયળ પાળવાની અનુકૂળતા પ્રાપ્ત થઈ ગઈ છે, તે એવા પરભવમાં દુ:ખને આપનારા અને દુર્ગતિમાં લઈ જનારા વિષય સુખના સેવનથી સર્યું. તારી પેઠે હું પણ બંને પક્ષમાં શિયળ પાળીશ અને વ્રતને દૂષણ લાગવા નહિ દઉં તે બીજી
સ્ત્રી પરણવાની મને સલાહ આપી પણ એમ કરવા મારી ઇચ્છા નથી. માટે માત પિતાથી ગુપ્ત રીતે શિયળ પાળીને ભાવથી યતિપણે સંસારમાં જ રહીશું. એમ કરતાં કેઇ પ્રકારે પણ માતાપતા જાણી જશે તો પછી સંસાર છોડી દઈને ચારિત્ર અંગીકાર કરશું.
આ પ્રમાણે નિર્ણય કરીને બંને એક શયામાં શયન કરવા છતાં પણ ત્રિકરણ શુદ્ધ ખગધારા તુલ્ય શિયળ પાળવા લાગ્યા; કેઇ પ્રકારનું દૂષણ લાગવા દેતાં નહી અને દિનપરદિન વિશેષ ઉજવળ પરિણામવાળા થતા હતા. પુણ્યવાન મનુષ્યની બલિહારી છે, જેની મનોવૃત્તિમાંથી વિષય વાસના ઉઠી જાય છે તેને શિયળનું પરિપાલન મુકેલ નથી. પરંતુ આવી રીતને નિરંતરનો સહવાસ છતાં દિનપરદિન શુદ્ધ મનવૃત્તિ રહેવી અને તેપણ વધતી જવી તે આશ્ચર્યકારક છે.” - એવા અવસરમાં વમળ નામના કેવળી ચંપાનગરીના ઉઘાનમાં સમોસર્યા. દેવતાએ કમળની રચના કરી. નગરમાંથી જિનદાસ વગેરે શ્રાવકે વાંદવા માટે આવ્યા. કેવળી ભગવતે ઉપશમસાર શિળ પ્રધાન દેશના આપી; શ્રાવક ધર્મ અને સાધુધમ એમ બે પ્રકારને ધમ ઉપદે; જ્ઞાન, દર્શન, ચારિત્રરૂપ રત્નત્રયીનું સ્વરૂપ કહ્યું તથા જીવના અનાદિ કાળના મૂળ સ્વભાવ તરીકે તેને ઓળખાવ્યા, તેને લાગેલા આવરણે દૂર કરવા રસ્તા બતાવ્યા; દાન, શિળ, તપ ભાવારૂપ ચાર પ્રકારના ધર્મનું સમગ્ર સ્વરૂપ પ્રદર્શિત કર્યું અને તેમાં દાન ધર્મનું સ્વરૂપ પ્રકા
