________________
૧૩ વખત જોયું છે.” એમ ઈહિહ કરતાં જાતિસ્મરણ જ્ઞાન થયું. પૂર્વ ભવ જોયો અને જાણ્યું કે “પૂવે હું સીધુ હતું. અનેક શાસ પઠન પાઠનને વિષે સાવધાન અને પુસ્તક ઉપધિ સંગ્રેહણમાં તત્પર હતું પરંતુ સંયમ કિયાને વિષે શિથિલ આદરવાળ થઈ મેં વ્રત વિરાધિત કર્યું અને પ્રાંતે માયા કરવાથી કાળ કરી અહીં કિર થયે પૂર્વ ભવના અભ્યાસથી તિચિના ભવને વિષે પણ મને જ્ઞાન થયું. મને ધિક્કાર છે કે જ્ઞાન દીપ હસ્તને વિષે છતાં પણ અજ્ઞાનરૂપ અંધકારથી અંધ થઈચારિત્રરૂપ ચરણથી ખલિત થઈ–ભવરૂપી ખાડાને વિષે પડો. પરંતુ તિર્થચભવને વિષે પણ પુન્યના પ્રભાવથી આજ મને
સ્વામી જિનેશ્વરનાં દર્શન થયાં, હવે આજથી જિનેશ્વરને દાન કર્યા સિવાય હું ચારે નહિ લઉં એમ પિતાના મનમાં નિશ્ચય કર્યો. તે સમયે સુચના પણ જિનેશ્વરને વંદન-નમસ્કાર કરી બહાર નીકળી. અને શુકવિભૂષિત પંજર લઇ પોતાના આવાસ પ્રત્યે ગઈ. “
બીજે દિવસે નૃપ પુત્રી શુકને પંજરથી બહાર કાઢી - જન કરવા બેઠી એટલે પોપટ “નો રિહંતા” એમ બોલી જિનેશ્વરના દર્શન કરવાને બહારના ઉદ્યોન તરફ ઉડી ગયો. ત્યાં ભગવંતને પરમ ભક્તિ પૂર્વક નમસ્કાર કરી ફળાહાર કરતે ઉઘાનમાં સ્વેચ્છાએ ફરવા લાગ્યા. અહીં સુલોચના તેના વિ
ગથી દુઃખિત થઈ અત્યંત રૂદન કરવા લાગી. તેથી ઘણું લેકે પિપટને શોધવા નીકળ્યા, તેમાંના કેઈએ કુસુમાકર ઉદ્યાનમાં ગુપ્તપણે રહી પોપટને પાશજાલે પકડી રાજપુત્રી સમીપે આણ્યો કુંવરી પણ તેને ગ્રહણ કરી કોધથી રક્તલોચન વાળી થઈ બોલી, “રે ધુત! મને ઠગી સ્વેચ્છાએ ઉડીને તું વનમાં ગયો ! યાદ કર હવેથી તને બહાર જવાજ નહિ દઉં.” એમ કહી તેની ગતિને ભંગ કરવાને માટે તેની પાંખે છેદી નાંખી
