________________
૨૩૦
પિપટના એ પ્રમાણે બેલવાથી રજિત થઈ રાજાએ પોપટ લાવનારને ઘણું દ્રવ્ય અને શરિરના આભુષણે આપી વિદાય કર્યો. પછી તે પોપટ રાજાએ કુંવરીને આપે. તેણુએ હર્ષિત થઇ પિતાને વાસભુવન પ્રત્યે જઈ સુવર્ણ પિંજરને વિષે તેને રાખે. નિરંતર દાડમ, દ્રાક્ષ, ચારોળી, અંજીર વિગેરે નાના પ્રકારને ફળફળાદિ ખવરાવતી અને સારસિધિત જળનું પાન કરાવતી કઈ દિવસ તેને પાંજરાને વિષે રાખે, કેઈ દિવસ પિતાના ખેાળામાં બેસારે અને કેઈ દિવસ વિવિધ પ્રકારની વાણું બેલતાં શીખવે. પિતાને આસને તેને બેસારે, પોતાની પથારીએ તેને સુવાડે, પોતાની સાથે જમાડે અને પોતે જ્યાં ત્યાં કીડા, કરવા જાય ત્યાં સાથે લઈ જાય; પોતાના આત્માની પેઠે તે નિ: પટને ક્ષણ માત્ર પણ અળગે ન રાખે. એક દિવસ ઘણી સખી
એ પરિવૃત્ત રાજપુત્રી પંજરસ્થ પિપટને સાથે લઈ નગરની સમીપે કુસુમાર નામના ઉદ્યાનને વિષે ગઈ. નરકાદિપાતવારણ, સિદ્ધિવધુસંગમકારણ અને લેાચનને સુધારસના પારણું સમાન એક જિનાલય જોયું. તે જિનપ્રસાદમાં પ્રવેશ કરી શ્રી સીમંધર સ્વામીને જેઈ સુચના અત્યંત હર્ષ પામી અને વારંવાર વંદન કરવા પૂર્વક સ્તુતિ કરવા માંડી.
जगज्जन्तुनिस्तारणे यानपात्रं, शमारामविश्रामसंलीनचित्तम् नतानेकनाकीन्द्रपादारविन्दं, स्तुवे स्वामिसीमन्धरं देवदेवम्
જગતના પ્રાણિઓનું નિસ્વારણ કરવાને યાનપાત્ર સમાન, શમરૂપી આરામને વિષે વિશ્રામ લેવામાં લીન ચિત્તવાળા અને જેના ચરણ કમળ પ્રત્યે અનેક ઈદ્રોએ નમસ્કાર કર્યો છે, એવા સીમંધર પ્રભુની હું સ્તવના કરૂં છું. પિપટ પણ જિનેશ્વર ભગવંતની મૂર્તિ જોઇ ચિત્તમાં ચિંતવવા લાગ્યા, “અહો! આજ ભારે જન્મ સફળ થયો! આજ મારું પુન્ય જાગૃત થયું ? જેથી મને જિનેશ્વર ભગવંતનાં દર્શન થયાં-આવું સ્વરૂપ મેં પૂવે કે
