________________
(૧૪૫) નવ અંગની પૂજાની મહત્તા. ૧. પ્રભુને અંગુઠો રૂડો રૂપાળે મનમેહન–મેહને મારનાર--મેહને મારવાની પ્રેરણું કરનાર. દેહિક આસને ધ્યાનમાં પ્રભુ અંગુઠાના બળ ઉપર રહેતા.
૨. જાનુબળે કાઉસ્સગ્ન રહ્યા-વિચર્યા દેશવિદેશ-અનેકેને ઉપદેશ આપી તાર્યા. નાથે અંગેઅંગને ઉપગ વિશ્વોદ્ધારમાં કર્યો.
૩. પ્રભુના સુકમળ હાથ. જાણે વૃક્ષની લાંબી વેલડી. ફળથી લાદેલી. અનેકેના દારિદ્ર દૂર થયા. વષીદાનના અવસરે. અનેકોને તાર્યા ભવસાગરમાંથી એ કમળકમળ હાથે. ચૂર્ણમુષ્ટિ વાસક્ષેપ કરીને. શાસન સ્થાપ્યું એ સુંવાળા હાથે. ગણધર મસ્તકે હાથ મૂકી શાસન સંક્રમાવ્યું.
૪. બન્ને ખભા તે માનનાશના પ્રતિક છે. અનંત શક્તિના ધણી પણ દૃષ્ટિ નિમ્ન. સંસારસમુદ્ર તરવાને સમર્થ બે તુંબડા જ સમજે ને.
૫. શીખાસ્થાન એટલે સિદ્ધશિલા પર આત્મસ્થાપના. કાશમીરજ યુક્ત અંગુલી ત્યાં સ્પર્શે. આત્માનું સદાનું ઘર યાદ આવે. નાથ ત્યાંજ છે ને ? ભેગા થાવું છે ને? લોકાંતે વસવું એટલે વાસના માત્રને વિનાશ. સ્વરૂપ રમણતાને સંપૂર્ણ આસ્વાદ.
૬. ભાલતિલક જયવંત-અષ્ટમી શશી સમ ભાલ રે. સર્વને ભાલ નાથના શરણે જગત્પતિના શરણે. લલાટના લેખ મુક્તિના. અનેકેને મેકલે અને પોતે જાય. એ તેજના કિરણો ભવ્ય લલાટના લલાટે લખાયેલ કેવળ લક્ષ્મી. એ લક્ષ્મીના દાન ભવ્યાત્માઓને.
