________________
ભગવાને કહ્યું: “એ છોડ જરૂર ફળશે અને તેની શીંગમાં સાત તલ ઉત્પન્ન થશે.” મેંશાલકે ભગવાનનાં આ વચનની પરીક્ષા માટે તેઓ ન જાણે એ રીતે એ છોડને ત્યાંથી Gળી નાખ્યો અને દૂર ફેંકી દીધે.
કૂર્મગ્રામ આવતાં ગે શાલકે વૈશિકાયન નામના તાપસની ઠેકડી કરી એટલે તેણે ગુસ્સે થઈને ગોશાલક પર તેલેશ્યા મૂકી પણ ભગવાને અનુકંપાબુદ્ધિથી શીતલેસ્યા મૂકી તેને બચાવ કર્યો.
આ પ્રસંગથી ઝેશાલકને લાગ્યું કે હું પણ તેજોલેફ્સા મેળવી લઉં તે ઘણું કામ આવે, એટલે ભગવાન પાસેથી એને વિધિ જાણી લીધો.
ત્યાંથી ભગવાન તથા ગોશાલક સિદ્ધાર્થ પુર તરફ પાછા વળ્યા. માર્ગમાં પિલા તલવાળા છોડને પ્રદેશ આવ્યું. ગોશલકને તે ખાતરી જ હતી કે એ તલને છોડ ત્યાં હાય જ ક્યાંથી ? પણ તેણે અત્યંત અજાયબી વચ્ચે જોયું કે ત્યાં તલને એક સુંદર છોડ લહેરી રહ્યો હતો અને તેની શીંગમાં તલના બરાબર સાત દાણ થયા હતા. બન્યું હતું એવું કે પેલા ઉંબળાઈ ગયેલા છોડનું મૂળ એક ગાયની ખરી નીચે દબાઈ જતાં જમીનમાં એંટી ગયું હતું અને અકાળે વૃષ્ટિ થતાં આ છોડ પાંગર્યો હતે. અહીંથી ગોશાલક છૂટે પડ્યો અને તેણે શ્રાવસ્તી નગરીમાં જઈ છમાસના યથાવિધિ તપદ્વારા તે લેડ્યાની પ્રાપ્તિ કરી.
